بهداشت و بیماری های آبزیان
نخستین سایت جامع بهداشت و بیماریهای آبزیان در ایران
گورامی کازبی ~ Opaline Gourami
Familly: Osphronemidae

محمد رسولی نژاد
Mohammad.R224 [ at ] Gmail [ dot ] com



منشا ( زادگاه):
گورامی کازبی یا اپالاین با دخالت بشر از گورامی سه خال ایجاد شده است و هم اکنون در جویبار ها و رودخانه های مناطق استوایی شرق دور دیده می شوند.
دمای مطلوب:
25 تا 35 درجه سانتیگراد
سختی آب:
2-25̊ dH
:Ph
8/7-6
محل جایگیری در آکواریوم:
در تمام سطوح آب
اندازه ماهی:
در آکواریوم در حدود 15 سانتی متر رشد می کنند و زمانی که به 5/7 سانتی متر می رسند آماده تولید مثل می شوند.
خلق و خو :
گورامی کازبی یا اپالاین به عنوان یک ماهی اجتماعی خوب در زمانی که کوچک است به حساب می آید اما وقتی بزرگتر می شود دیگر ماهی صلح طلبی نیست و به ماهیان کوچکتر از خودشان حمله ور می شوند. زمانی که این ماهی بزرگ می شود آن را همراه با ماهیان هم سایز خودش نگهداری کنید. هر کدام از این ماهی ها میزان متفاوتی از خشونت را از خود نشان می دهند. برخی از آنها کاملا مهاجم می شوند و کنترل تانک را برعهده می گیرند. برخی از آنها هم ممکن است صلح طلب و خجالتی باشند و مشکلی با ماهیان دیگر نداشته باشند. در تانکی که از این ماهی نگهداری می کنید از قراردادن ماهیانی که غریزه تهاجمی گورامی کازبی را تحریک می کنند پرهیز کنید.
تشخیص جنسیت:
باله پشتی در جنس نر نوک تیز است و طول آن از باله پشتی ماده ها بیشتر است.

حداقل اندازه تانک:
ماهی های کوچک به 15 الی 20 گالن معادل 56 الی 75 لیتر آب نیاز دارند و بزرگتر ها به مقدار بیشتری در حدود 35 گالن معادل 132 لیتر آب نیازمندند.
تغذیه و مراقبت:
گورامی کازبی مانند زیر گونه های گورامی سه خال همه چیز خوار است و از غذاهای زنده ، پلت و پولکی استفاده می کند. می توانیم از یک پولکی مرغوب و غذای پلت شده به عنوان خوراک پایه برای این ماهی استفاده کنیم.
در کنار خوراک پایه می توانیم غذاهایی مانند کرم سفید ، کرم خونی ، آرتمیا و غذاهای دیگر استفاده کنیم. سبزیهای تازه مانند کاهوی پخته شده هم غذای مناسبی برای این ماهی به حساب می آیند.
گورامی کازبی یا اپالاین Opaline ماهی مقاومی است. اندام لابیرنت در این ماهی به آن این امکان را می دهد تا در آب هایی که دارای مقادیر کمی از اکسیژن هستند هم زنده بماند.
برخی به غلط تصور می کنند که به دلیل وجود این اندام نیازی به تعویض آب این ماهی وجود ندارد در حالی که این گونه نیز مانند سایر ماهیان در اثر سموم ایجاد شده در آب صدمه می بینند. تعویض 25 درصد از آب آکواریوم در هفته برای این ماهی توصیه می شود. تانک این ماهی باید به گونه ای طراحی شود که فضای مناسب برای پنهان شدن آن وجود داشته باشد و همچنین دارای پوشش گیاهی متراکم باشد.

گورامی کازبی به همراه گورامی مرواریدی دارای مشخصه جالبی هستند. از این دو ماهی می توان در جهت مبارزه بیولوژیک علیه هیدر استفاده کرد. هیدر یک موجود کیسه تن بسیار ریز است که دارای بازوهایی ( Tentacles ) است که بر روی آن سلول های نیش زننده وجود دارد. ماهی های خیلی کوچکی که در تماس با هیدر قرار می گیرند ، توسط سلول های نیش زننده آن فلج می شوند و سپس هیدر سریعا توسط بازوهای خود آنها را می گیردتا زمانی که خورده شوند. اگر شما هم در آکواریوم خود با چنین مشکلی روبه رو هستید می توانید از ماهی کازبی استفاده کنید.
منبع: www.Fishna.blogfa.com
از اینجا

به روز رسانی مطلب:
نام ایرانی این ماهی گورامی کازبی و یا گورامی آبی است.


بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ یکشنبه 4 اردیبهشت1390 توسط محمد رسولی نژاد
جلبکخوار طلائی (Gold Algae Eater)

جلبکخوار طلائی دارای رنگ طلائی بر روی بدن وخطی افقی درطرفین بدن می باشد.زیستگاه این ماهی شمال هند می باشد.معمولا" نگهداری این ماهی در آکواریوم به منظور کنترل رشد جلبک ها است.

 آکواریومی با حجم 150 لیتر،همراه با گیاهان و فضاهایی برای پنهان شدن آن و دمای 23 تا 26 درجه ی سانتی گراد شرایطی مناسب را برای این ماهی به وجود می آورد.این ماهی شرایط مختلف آب را تحمل می کند.اما باید شرایط آب ثابت باشد تا از وارد آمدن استرس به ماهی جلوگیری شود.در آکواریوم های کوچکتر این ماهی از قلمرو خود دفاع می کند.در زمانی که این ماهی با ماهی هایی همچون دیسکس، آنجل و انواع کتفیش ها نگهداری شود باید توجه داشت که قلمروطلبی آن ممکن است موجب آزار این ماهی ها شود و یا نزاع در آکواریوم رخ دهد.

تولید مثل این ماهی درون آکواریوم تا به حال موفقیت آمیز نبوده است.

غذای اصلی این ماهی، جلبک می باشد که می تواند آن را از دریاچه و آبگیرهای جلبکدارتهیه نمود.

جلبکخوار طلائی با ماهی هایی همچون بارب، گورامی، مولی و دم شمشیری سازگاری دارد.

                

منبع



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 9 آذر1389 توسط محمد رسولی نژاد

میداس (Amphilophus citrinellus)

این ماهی یکی از زیباترین و در عین حال یکی جذاب ترین ماهیها برای نگهداری ((معمولا انفرادی)) در اکواریوم ها می باشد.
این ماهی از خانواده ی سیکلید ها است و زیستگاه آن هندوراس،کاستاریکا،نیکاراگویه،جنوب مکزیک و آمریکای مرکزی می باشد.این ماهی در حدود ۱۵ سال عمر می کند و اندازه ی آن به ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر می رسد.میداس دارای خلق و خوی جنگی است و معمولا" در وسط آکواریوم شنا می کند.دمای مناسب برای این ماهی ۲۲ تا ۲۵ درجه ی سانتی گراد و پی هاش مناسب ۷ تا ۷.۸ است.
این ماهی  در ایران به نامهای شیطان قرمز و گاهی میداس معروف است.این ماهی  در آمریکا بسیار محبوب و پرطرفدار است.به شرایط اب زیاد سختگیر نیست.ولی نکته مهم این است که احتیاج به تانک بزرگ حداقل 150*60*60 دارد.وجود ماهیان دیگر را نمی پسندد و معمولا انها را از بین می برد.نرها دارای برامدگی بسیار جالبی بر روی سر خود می بشند که ماده فاقد این برامدگی می باشد.یسیار باهوش و وابسته به توجه صاحب خود می باشد.در مورد غذا کمی باید دقت به خرج داد و از غذاهایی با کیفیت بالا برای سلامتی و رنگ این ماهی شگفت انگیز استفاده کرد.این ماهی برای مدت زیادی به یک ماهی خوب و دوست داشتنی برای شما دوستاران این ماهی تبدیل می شود.نکته مهم دیگر استفاده از لامپهای فلئورسنت مخصوص آکواریوم ها برای تقویت رنگ برامدگی بسیار جالب این ماهی است. از هیبریدهای معروف میداس میتوان به پرت قرمز و ماهی زیبای فلاور هورن اشاره کرد.

                 

منبع: forum.niksalehi.com



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 9 آذر1389 توسط محمد رسولی نژاد
سیچلاید ایرانی Iranocichla hormuzensis
نام رایج: سیچلاید ایرانی
نام مترادف: siklid Irani, siklid-e Hormuz, cichlid-e Hormoz
نام علمی: Iranocichla hormuzensis
خانواده: سیکلیده
زیستگاه: آسیا (رودخانه های جنوب ایران)
رژیم غذایی: گیاه خوار
خلق و خو: تا حدودی مهاجم
سازگاری: با ماهیان هم رده
مراقبت : حداقل در گروه 6تایی نگهداری شود.
اسیدی و قلیایی: PH
دما: 26 تا 33 درجه سانتی گراد
سختی آب: خیلی سخت
اندازه: نرها 10 سانت و ماده ها 8 سانت
سطح شنا: میانه، پایین
فعالیت: روزکار
سن بلوغ: 6 ماهگی
تکثیر: دهان پرور
جنسیت:
نر بدنی سیاه رنگ با خال ها سفی بوده.
ماده سفید تا نقره ای یا خط هلی کمرنگ مشکی.
نر:



نروماده:
{ماده پشت }






نقشه پراکندگی جغرافیائی سیچلاید ایرانی

مطلب زیر از آقای مهدی محجوب

میخوام یه ماهی بهتون معرفی کنم، که تازه در سال 1982 وجودش در ایران اثبات شده، و در هیچ جای دیگر جهان هم تا این لحظه وجود نداره. اسم این ماهی هست ماهی سیکلید(سیچلید، سیچلاید...!) ایرانی. در زبان محلی بندر عباس بهش میگن کارو ماهی. این گونه توسط پروفسور برایان کُد(brian w. coad) که خدمات زیادی-شاید معادل همه دانشمندان ماهی شناس ایران!- به ماهی شناسی ایران کرده، کشف و معرفی شده.
این ماهی اسم علمیش هست: Iranocichla hormuzensis ...فراموش نکنید اسم علمی باید ایتالیک نوشته بشه!!
حداکثر طول این سیکلید ایرانی، به 12 سانتیمتر میرسه، و علیرغم اینکه در جنوب گاهی میخورندش، ولی ماهی آکواریومی مناسبی هست که طیف وسیعی از آبهای شیرین تا لب شور رو تحمل میکنه، ولی زیستگاه خودش آبهای شیرین هرمزگان هست. در آلمان به عنوان ماهی آکواریومی عرضه میشه.
در محیط وحشی، جلبگ خوار هستند، در آکواریوم هم قرصهای ساخته شده از جلبک، و همینطور پس ماند غذای سایر ماهیها و نیز حشرات را میخورند. کفزی خوار هستند.
همانند اغلب سیکلید ها، تخمه گشایی دردهان جنس نر انجام میشه. سیکلید ایرانی، ماهی ای لانه ساز است.
دشمن طبیعی آنها پرندگان ماهیخوار هستند.
علیرغم اینکه دانشمندان اروپایی از سال 96 تا امروز، همواره اخطار هایی در مورد انقراض نسل آن در ایران، و طبیعتا جهان، به دلیل آلودگیهای نفتی و .. داده اند، اما خوشبختانه هنوز منقرض نشده است. شاید یک علت آن این مساله است که آبهای محل زندگی سیکلید ایرانی، مناسب کشاورزی نیستند.
در سال 2006 دانشمندان اروپایی، شیوه بسیار خوبی برای انتقال و پرورش مصنوعی آنها ارائه کردند که به نوعی به داد این گونه ایرانی رسید! آب این ماهیان در آکواریوم، باید کمی شور باشد، اما نه به اندازه شوری دریا...و با توجه به زیستگاه آنها-هرمزگان- نیاز به گرما دارند.
اینهم عکس این ماهی، که بسیار زیبا هست:



معرفی سیچلاید ایرانی


تفاوت بین یك سیچلاپد افریقایی را از یك سیچلاپد آمریكایی می توان در ریخت دندانها مشاهده كرد كه در نمونه امریكایی دندانهای ساده و مخروطی (كله قندی) و نوك تیز و در نمونه افریقایی معمولاً دندانهای دو پایه و جانبی به صورت سه گوش مشاهده می شود.

این مقاله بر آن است تا سیچلاید ایرانی یكی از گونه های كم یاب جهان آبزیان را كه بومی كشور ایران می باشد معرفی کند.

ابتدا لازم است با سیچلایدها كه یكی از خانواده های رده سوف ماهیان است آشنا شویم ، به امید آنكه این مقاله برای عموم مخاطبین مفید واقع شود.

● مقدمه:

سیچیلایدها (cichlids) یكی از مهمترین و زیباترین خانواده های ماهیان آكواریومی می باشند كه جای بسیار زیادی را برای خود در میان آكورایوم های كوچك و بزرگ سراسر جهان باز كرده اند.

Kingdom: Animalia

Phylum: Chordata

Class: Actinopterygii

Order: Perciformes

Family: Cichlidae


این خانواده با بیش از ۱۹۰۰ گونه مختلف (Kullander, ۱۹۹۸) در اندازه های گوناگون از cm۳ (جنس: e.g. Apistograma )تا اندازه ۱ متر (جنس:Boulengerochromis, cichla) در آبهای شیرین (Fresh water) و آبهای لب شور (Brackish water) پراكنش دارند.

همچنین قابل ذكر می باشد كه اولین فسیل آنها در اوایل دوره سوم زمین شناسی (Lower tertiary )به ثبت رسیده است.

این ماهیان دارای رنگ آمیزی بسیار متنوعی می باشند كه ارزش زیبایی شناسی بالایی به آنها بخشیده است.

از سیچلایدهای معروف كه تقریباً در تمام آكواریم های دنیا بسیار دیده می شوند می توان به نمونه های زیر اشاره كرد:

ـ دیسكوس ها سلاطین ماهیان زینتی كه شامل دو گونه (Symphysodon discus,( Heckel, ۱۸۴۰ و (S. eaquifascateus, pellegrin, ۱۹۰۳)، فوق گونه و انواع مختلفی از واریته های رنگارنگ (مانند: Marlboro – orange- pigeon Blood – Qturquoise و ....) می باشند كه واقعاً دنیایی از رنگ آمیزی و زیبایی را پیشروی در بیننده قرار می دهند.

ـ آنجل ها یا فرشته ماهیان (pterophyllum scalare, schultze, ۱۸۲۳) این ماهیان آرام و زیبا هم دارای واریته های بسیاری می باشند از جمله:

Silver – Zebra – Koi Angel – Black lace – Blushing – Golden – marble veiltail – Black – Half Black – pearl scale.

قابل ذكر است كه هر ۲ نمونه یاد شده از لحاظ رژیم غذایی، همه چیز خوار (Omnivorous) می باشند.

- اسكار یا سیچلایدهای مخملی (Astronotus Ocellatus, Agassiz, ۱۸۳۱) در مورد این گونه از آوردن نام واریته ها صرف نظر كرده و تنها به ذكر دو نكته می پردازیم.

۱ـ جالب است بدانیم كه ریشه یابی (Etymology) نام علمی اسكارها از كلمه ستاره ای شكل، در باله دمی آنها می آید:

(لکه شبیه چشم ـ eysspot) Ocellatus (قسمت خلفی ـ back) notus (ستاره ـ Star) Astro.

۲ـ این ماهی گوشتخوار (carnivorous) را بومیان آمریكای جنوبی به خاطر پرخوری و ولع زیاد برای غذا خوردن خوك ماهی (pig Fish) نامیده اند و همچنین از آن به عنوان یك ماهی خوراكی استفاده می كنند.

از دیگر گونه های معروف سپچلاپدها كه به عنوان یك گونه پرورش خوراكی به سراسر جهان معرفی شده است می توان به تیلاپیاها (tilapia) اشاره كرد.

ریخت شناسی بدن سپچلایدها كاملاً متغیر می باشد اما معمولاً دارای بدنی فشرده و با ارتفاع هستند و در مورد نكات مشترك این خانواده هم می توان موارد زیر را نام برد:

ـ یك جفت سوراخ بینی (Nostril) در هر طرف سر.

ـ خط جانبی منقطع (Lateral line) به جزء دو جنس (Gobiocichla , teleograma).

ـ یك شكل مشخص از یك اتولیت دارند.

و برخلاف سایر ماهیان روده كوچك آنها از سمت چپ معده خارج می شود ((Zihler, ۱۹۸۲ سپچلاپدها ماهیان آب شیرین ثانویه هستند كه بیشتر در مناطق poleotropics (آفریقا) و یا مناطق Neotropics (آمریكای جنوبی) و گونه های محدودی هم در آسیا یافت می شوند.

در سال ۱۹۷۰ـ۱۹۶۰ كه اعماق دریاچه های آفریقا (تانگانیكا، ویكتوریا و مالاوی) توسط غواصان كشف شد ثروت بزرگی از سپچلاپدها از آن دریاچه ها بیرون آمدند كه یك منبع طلایی نوظهور برای غواصان به شمار می رفت.

تفاوت بین یك سیچلاپد افریقایی را از یك سیچلاپد آمریكایی می توان در ریخت دندانها مشاهده كرد كه در نمونه امریكایی دندانهای ساده و مخروطی (كله قندی) و نوك تیز و در نمونه افریقایی معمولاً دندانهای دو پایه و جانبی به صورت سه گوش مشاهده می شود.

در مجموع پراكنش سیچلاپدها را می توان به نحو زیر معرفی كرد:

نهصد گونه شناخته شده در آبهای شیرین آفریقا، چهار گونه در خاورمیانه (اردن)، سه گونه در جنوب هند و سریلانكا، هفده گونه در ماداگاسكار، چهارده گونه در كوبا، نود و پنج گونه در شمال آمریكا و تنگه مركزی آن، دویست و نود گونه در جنوب آمریكا و همچنین گونه مورد نظر ما در ایران (Kullander, ۱۹۹۸ ).

یكی دیگر از جذابیت های زیبای سیچلاپدها در نحوه تولید مثل این ماهیان می باشد بنحوی كه در گروهی از گونه های این خانواده كه به اصطلاح دهان لانه ماهیان نامیده می شوند ما شاهد تولید مثل Mouthbrooder می باشیم در این ماهیان والدین از تخم ولارو خود در داخل دهان نگهداری می كنند باور نكردنی است كه در برخی از گونه ها لقاح (Fertilization) هم در داخل دهان ماهی صورت می گیرد.

جنس نراین گونه ها بر روی باله های مخرجی ،پشتی و دمی خود دارای یكسری لكه های رنگی زیبا به نام egg spot می باشد كه در زمان تخمریزی این لكه ها بسیار براق می شوند به این حالت اصطلاحاً لباس عروس گفته می شود.

جنس ماده این گونه ها بالافاصله پس از تخمریزی از روی غریزه به دفعات تمامی تخم هایش را در دهان جمع می كند و به جنس نر فرصتی برای بارور كردن تخم ها نمی دهد.

در این هنگام جنس نر با تكان های مكرر باله های خود توجه جنس ماده را جلب می كند و جنس ماده به خیال آنكه تعدادی از تخم ها بر روی باله های جنس نر چسبیده است با نوك زدن به این تخم های خیالی قصد به دهان بردن آنها را دارد كه این كار خود موجب تحریك ماهی نر شده و جنس نر هم از این فرصت استفاده كرده، اسپرم ها را برای بارور سازی تخم ها در داخل دهان باز ماهی ماده می ریزد و به این صورت لقاح در دهان ماهی ماده انجام می شود.

به هرحال ماهی ماده و یا حتی گاهی اوقات ماهی نر با انکوباسیون دهانی (oral incuhation )موجب حفظ نسل و بقاء خود می شوند.

همانطور كه اشاره شد این ماهیان جالب در مناطق مختلفی از دنیا یافت می شوند یكی از گونه های خانواد سیچلاپدها كه دارای انکوباسیون دهانی نیز می باشد در كشور ایران زیست می كند اكنون ما به معرفی این گونه بومی (Endemic) كشورمان می پردازیم:

(Iranocichla hormuzensis (Coad, ۱۹۸۲.

سیچلاپد ایرانی در اقلیم گرمسیری (N &#۶۱۶۱۶;۲۷ ـ N &#۶۱۶۱۶;۳۲: tropical) آبهای جنوبی كشورمان یافت می شود. این سیچلاپد بومی در رودخانه های مهران ـ سرزده و رسول دراستان هرمزگان بین منطقه چهار بركه و تنگه والان توسط دكتر برایان كد در سال ۱۹۷۶ شناسایی و ثبت شده است.

این گونه نادر (Rare) و كمیاب محصور در جریان آب های سطحی شور و شیرین با رسانایی ۶/۱ میکروموس می باشد كه در سایر نواحی شور نیز با درجه هدایت ۸۰ـ۲۵/۱ زندگی می كند.

محیط زیست این ماهی معمولاً بطور كامل آفتاب گیر همراه با گرمای ثابت، بستر گلی و مقدار كمی هم فون گیاهی غیر جلبكی می باشد. همچنین دمای آب این محیط هم در زمستان c &#۶۱۶۱۶;۳۳ـ۵ و در تابستان هم تا c۰۴۵ گزارش شده است. سیچلاپد ایرانی شفافیت آب از كدر (گل آلود) تا روشن و بی رنگ را تحمل می كند.

● در مورد خصوصیات كلیدی این ماهی هم می توان به موارد زیر اشاره كرد:

ـ تعداد كل مهره ها: ۳۰ـ ۲۸

ـ تعداد خارهای آبشش: ۱۹ـ۱۴

ـ فلس های دور ساقه دمی: ۲۰ـ۱۶

ـ طول استاندارد:

در نمونه ماهی بالغ حدود cm۷/۹ـ ۵ و در نمونه های جوانتر حدود cm۲/۳ـ۲

ـ متوسط زمان لازم برای ۲ برابر شدن جمعیت: ۴/۴ ـ ۴/۱ سال

از لحاظ ریخت شناسی آرواره های بالا و پایین ماهی با هم برابر هستند؛ دهان اندكی مایل و پوزه از نیمرخ به جلو كشیده شده است. باله سینه ای و شكمی كوتاه بوده و به باله مخرجی نمی رسند.

محتویات معده پنج نمونه از این ماهی با طول استاندارد (cm۹ـ۱/۴) نشان می دهد كه رژیم غذایی سیچلاپد ایرانی تنها شامل جلبك ها، دیاتومه ها و دتریوس ها می باشد.

جنس های نر و ماده در اوایل فروردین در آبهای پس زده رودخانه مهران كه در این زمان درجه حرارتش بین ۳۳ـ۲۶ درجه سانتیگراد دارد در عمق یك و نیم متری آماده تولید مثل می شوند.

این ماهی در هر دوره بین ۳۸ـ۳۶ عدد تخم می گذارد كه طول متوسط تخم ها ۶/۳ میلی متر و قطرشان بطور متوسط ۵/۲ میلی متر است. ماهی ماده با حمل نوزادان در دهان خود نقش بسیار مؤثری در حفظ نسل این گونه در برابر خطراتی از قبیل آلودگی های نفتی دارد جالب است كه Axelrod بیولوژیست معروف، یكی از علل محدود شدن این ماهی به ایران را وجود آلودگی های نفتی منطقه برمی شمارد كه مانع از پراكنش ماهی می شود این ماهی گمنام در كشور ایران، برای بیولوژیست های اتریش، فرانسه، آمریكا، تایوان، چین و كانادا به عنوان گونه نادر و با ارزش (از لحاظ ژنتیكی و اینكه گونه خاص و آكواریومی با قابلیت رنگ پذیری بالا می باشد) بسیار شناخته شده است.

نمونه های زنده و غیر زنده این ماهی را می توان در موزه ملی ونكوور كانادا، موزه تاریخ ملی لندن، آكواریوم عمومی شهر نپتون آمریكا، موزه تاریخ ملی آمریكا و همچنین در دانشگاه كالیفرنیا مشاهده كرد حال این سؤال پیش می آید كه جای این گونه بومی در مراكز تحقیقاتی كشور ایران كجا است.

نهاد مسئول برای حفظ این ذخیره ارزشمند شیلات است یا محیط زیست و یا شاید هم علاقه مندان و محققین؛ مقالات ارزشمندی در مورد سیچلاپد ایرانی توسط ( Hureau- ۱۹۹۱ (Anon-۱۹۹۸),( Axelerod۱۹۹۶) (Eschneyer–۱۹۹۳) (Koli Varjo-۱۹۹۴),( coad –۲۰۰۴) در سالهای مختلف منتشر شده است.

جالب است كه بدانیم دكتر برایان كد ماهی شناس معروف کانادایی اخیراً در كشور اتریش موفق به تكثیر این گونه بومی ایران در آكواریوم شده است.

دكتر كد در سایت اینترنتی خود آورده است كه در ماه می سال ۲۰۰۶ (اردیبهشت ۱۳۸۵) ما تعداد ۲۵ عدد سیچلاپد ایرانی وحشی آداپته شده به آكورایوم و همچنین بیست لارو كه در فوریه ۲۰۰۶ (بهمن ۱۳۸۴) به دنیا آمده اند داریم. وی عنوان كرده است كه آماده انتقال این ماهی به مراكز تحقیقاتی دیگر كشور ها می باشد.

www. briancoad. Com/ Iranocichla hormuzensis – Iranian/ How to get Iranocichla }

و جالب تر اینکه دكتر كد در بخشی از نوشته هایش از كارگران افغان كه به او در صید این ماهی كمك رساندند تقدیر و تشكر كرده است!
مهندس محسن مرجانی
منابع:
۱- www. burnel. Club. Fr. Com
۲-www. brianeoad. Com
۳-www. Fishbase. Org
۴-www. wtewebmedia. Com
۵-www. Fishaholics. Com
۶-www. cichlid – Forum. Com
۷-www.fao.org
۸-Practica (Fish Keeping magazine (matt Clarke)
۹--Iran Nature and wildlife magazine
۱۰ـ ماهیان آبهای داخلی ایران، تألیف: اصغر عبدلی، تهران ۱۳۷۸.
پایگاه اطلاع رسانی شیلات ایران


www.fishprofiles.com
www.cichlid-forum.commalawicichlids.comwww.aquaticcommunity.comwww.aquariumlife.netwww.cichlidae.comwww.jeb.biologists.orgwww.kcfishclub.orgwww.cichlidforums.comwww.cichlids.comwww.ciklidbladet.sewww.springerlink.comwww.cichlidae.comwww.ratemyfishtank.comwww.bigskycichlids.comwww.tomsfish.org
www.tropicalfishaquariumonline.com
www.african-cichlid.comwww.cichlidnews.comwww.cichliddecals.com
www.fishbase.org

http://aqua-quest.blogspot.com


بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ یکشنبه 7 آذر1389 توسط محمد رسولی نژاد

اسب دریایی


اسب دریایی یا hippocampus یک نوع ماهی از خانواده syngnathidae است که در آبهای حاده ای و معتدل سرتاسر جهان یافت می شود. طول بدن اسبهای دریایی از 16 میلی متر تا 35 سانتی متر متغییر است. مشخصه ویژه این نوع ماهیها این است که آنها از جمله معدود ماهیانی هستند که در آنها جنس نر حامله می شود. طول مدت حاملگی در اسب دریایی تقریبا حدود 2 تا 3 هفته طول می کشد. تک همسر داری از جمله دیگر خصوصیات غیر عادی اسبهای دریایی می باشد.
این ماهی غیر معمول بلند قد دارای سری به شکل اسب هستند و به سمت بالا شنامی کنند به هر حال بیشتر اوقات اسبهای آبی بدون حرکت باقی می مانند این حالت را به صورت گیر دادن دم چسبیده خود در لابه لای مرجانها و جلبکهای دریایی انجام می دهد و با همین حرکت در مقابل دشمنان ایجاد استتار می کند چشمهای او مستقل از سر به طرفین حرکت می کنند و به این وسیله دائما" مراقبت دشمنان بوده و همچنین غذای خود را جستجو می کند نوع ماده این حیوان تخمهای خود را در کیسه نوع نر می ریزد و در همانجا نوزادان از تخم بیرون می آیند که به شکل اسبهای آبی کوچک می باشند.

تقریبا 35 گونه شناخته شده اسبهای دریایی وجود دارد که شامل گونه های زیر می باشد:
H. abdominalis (اسب دریایی شکم دار) که در فاصله دور از سواحل نیوزلند و استرالیای جنوبی و شرقی یافت می شود.
H. algiricus (اسب دریایی آفریقای غربی)
H. angustus (اسب دریایی شکم باریک)
H. barbouri (اسب دریاییBarbour یا اسب دریایی پوزه راه راه)
H. bargibanti (اسب دریایی کوتوله) که در منطقه نیوکلدوینا دیده می شوند.
H. borboniensis
H. breviceps (اسب دریایی پوزه کوتاه) که در فاصله دور از ساحل استرالیای شرقی و جنوبی یافت می شود.
H. camelopardalis (اسب دریایی زرافه ای)
H. capensis (اسب دریایی Knysna )
H. comes (اسب دریایی دم ببری) که در خاور دور یافت می شود.
H. coronatus (اسب دریایی تاجدار)
H. erectus (اسب دریایی خط دار) که در فاصله دور از ساحل شرقی آمریکا بین نووسکوشیا و اروگوئه دیده می شود.
H. fisheri (اسب دریایی دله ماهی خوار)
H. fuscus (اسب کوچک دریایی) که در اقانوس هند یافت می شود.
H. guttulatus (اسب دریایی خالدار)
H. hippocampus (اسب دریایی اروپایی) که در دریای مدیترانه و دریای آتلانتیک یافت می شود.
H. histrix (اسب دریایی تیغ دار) که در اقیانوس هند، خلیج فارس، دریای سرخ و خاور شرق یافت می شود.
H. ingens (اسب دریایی آرام) که در فاصله دور از ساحل اقیانوس آرام و آمریکای شمالی، جنوبی و مرکزی یافت می شود.
H. jayakari (اسب دریایی Jayakar )
H. kelloggi (اسب دریایی بزرگ)
H. kuda (اسب دریایی خال خالی)
H. lichtensteinii (اسب دریایی Lichtenstein )
H. minotaur (اسب دریایی گردن کوتاه و کلفت)
H. mohnikei (اسب دریایی ژاپنی)
H. procerus (Hippocampus procerus)
H. ridi (اسب دریایی برزیلی) که در سواحل کارائیب در صخره های مرجانی زندگی می کند.
H. sindonis (اسب دریایی shiho )
H. spinosissimus (اسب دریایی خارپشتی)
H. subelongatus (اسب دریایی پوزه پلنگی یا اسب دریایی استرالیای غربی)
H. trimaculatus (اسب دریایی سه خالدار)
H. tubrculatus (اسب دریایی قلمبه)
H. whitei (اسب دریایی سفید) که در فاصله دور از ساحل استرالیای شرقی یافت می شود.
H. zebra (اسب دریایی راه راه)
H. zosterae (اسب دریایی کوتوله) که در خلیج مکزیک و دریای کرائیب دیده می شود.

صید بی رویه در سالهای اخیر جمعیت اسبهای دریایی را به خطر انداخته است. اسبهای دریایی در گیاه شناسی دارویی سنتی چنین مورد استفاده قرار می گیرند. در حدود 20 میلیون اسب دریایی در طول یکسال صید و برای این هدف فروخته می شوند. خویشاوندان نزدیک اسبهای دریایی که همان اژده های دریایی هستند بدن بزرگتر و اندام های ثانوی برگ مانندی دارند که آنها را قادر می سازد که خود را در میان علفهای دریایی یا بسترهای کتانخک پنهان سازند. اژدهای دریایی از ماهیهای لیسه ای و amphipod ها مانند سخت پوستان میگو مانند کوچک بنام mysids (شپش های دریایی) تغذیه می کنند. آنها شکار خود را به طرف دهان کوچک خود می مکند. اکثر amphipad ها از جلبک های قرمز که در سایه جنگل های کتابخک رشد می کنند تغذیه می کنند و این درست همان محلی است که اژده های دریایی زندگی می کنند.

تصاویری از اسبهای آبی در ادامه مطلب



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ یکشنبه 25 مهر1389 توسط محمد رسولی نژاد
تغذیه و مراقبت از ماهی ها در زمان مسافرت
ترجمه و گردآوری : محمد رسولی نژاد
Mohammad.r224 [ at ] Gmail [ dot ] com

زندگی در محیط آبی هم فواید خود را دارد ، مثلاً ماهی ها منتظر نمی مانند تا شما به آن ها آب بدهید تا بنوشند. همان طور در مورد غذا ، ماهی های آب شیرین این توانایی را دارند که چند روز بدون مصرف مواد غذایی زندگی کنند. در واقع ماهی های بزرگسال سالم ، تا یکی دو هفته هم اگر غذا نخورند برایشان مشکلی پیش نمی آید. اما این طور تصور نکنید که می توانید به طور روتین از دادن غذا به ماهی های خود خودداری کنید چون می توانند تا یک هفته را بدون غذا سپری کنند. ولی با این وجود می توانید بدون دغدغه ماهی خود را بدون غذا در طول تعطیلات رها کنید. در زمانی که به مسافرت می رویم باید به مسائل دیگری هم توجه کنیم و مسئله تنها غذا نیست. برای مثال نور در آکواریوم. دمای آب آکواریوم تقریباً باید ثابت باشد و لامپ آکواریوم می باست شب ها خاموش و روزها روشن شود. کنترل نور در آکواریوم با استفاده از تایمر آسان است. نیازی به خریدن تایمری تجملی نیست ، فقط دنبال چیزی هستیم که بتواند یک بار در روز لامپ را روشن و خاموش کند. لامپ آکواریوم خود را به تایمر وصل نمایید و به همان حال رهایش کنید. با استفاده از این روش ماهی های شما در سیکل منظمی در وضعیت شب و روز قرار می گیرند.

مسئله دیگر ، دما در آکواریوم است. که باید ثابت باشد و نباید تغییراتی سریع و قابل توجه داشته باشد. این تغییرات سریع می توانند باعث بیماری در ماهی های شما گردند. در مسافرت های تابستانی مطمئن شوید که دمای آب آکواریومتان بیش از اندازه بالا نمی رود.
مورد بعد حالت فیزیکی ماهی شماست. قبل از مسافرت باید وضعیت سلامت ماهی های خودتان را چک کنید و از سلامت ماهی های خود اطمینان حاصل نمایید تا پس از بازگشت از مسافرت با ماهی های بیمار و مرده مواجه نشوید.
اگر مدت زمان مسافرت شما بیش از یک هفته طول می کشد بهتر است از کسی بخواهید تا به ماهی های شما غذا دهد. مهمترین مسئله ای که در اینجا مطرح است دادن غذای بیش از اندازه به ماهیست. دادن غذای بیش از اندازه ممکن است برای ماهی های شما کشنده باشد. بعضی از ماهی ها اشتهای زیادی برای خوردن غذا دارند که وقتی خوب به آنها غذا داده می شود ، باز برای خوردن غذا از خود تمایل نشان می دهند ( مثال بارز این دسته از ماهی ها آنجل یا فرشته ماهی آب شیرین است ). پس نباید در غذا دادن زیاده روی کرد.
بهترین راه این است که مقدار غذای مورد نیاز یک وعده ماهی را برای یک روز در داخل بسته هایی قرار بدهیم و به فرد مورد نظر بگوییم که هر روز از یک بسته برای غذا دادن به ماهی ها استفاده کند. از کافی بودن بسته های غذایی تا زمان برگشت از سفر اطمینان حاصل کنید.
در چک لیست زیر کارهایی که شما باید قبل از رفتن به مسافرت انجام دهید نوشته شده است.
* آب آکواریوم خود را یک هفته قبل از رفتن به مسافرت تمیز کنید.
* مقداری از آب آکواریوم خود را با آبی که به مدت 24 ساعت مانده است و گاز کلر آن خارج شده سیفون نمایید.
* دمای آب آکواریوم را چک کنید و مطمئن شوید که در رنج دمایی مناسب قرار دارد.
* فیلتر آکواریوم را چک کنید و مطمئن شوید که از کل ظرفیت آن در فیلتراسیون آب استفاده می شود.
* به دقت به مشاهده ماهی ها بپردازید و از سلامت آن ها اطمینان کامل حاصل نمایید.
* اگر از کسی برای غذا دهی به ماهیان خود کمک گرفته اید ، غذای مورد نیاز برای هر روز را بسته بندی کنید و در اختیار او قرار دهید.

* به شخصی که موقتاً از ماهی ها مراقبت می کند شماره موبایل خود و نزدیکترین پت شاپ را بدهید تا در مواقع اضطراری با شما یا پت شاپ تماس بگیرد.

خب حالا دیگه وقت اینه که از سفر لذت ببرید!



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ یکشنبه 14 شهریور1389 توسط محمد رسولی نژاد
رامیزی – Ram cichlide
محمد رسولی نژاد
Support.fishhealth [ at ] gmail [ dot ] com
English names: Ram cichlide ~ Blue Ram ~ Golden Ram ~ German Ram ~ Butterfly Ram



خانواده: Cichlide
نام عمومی : رامیزی
منشا ( زادگاه ) : نخستین بار این ماهی توسط Harry و Myers در سال 1984 معرفی گردید. این ماهی به طور طبیعی در کلمبیا و ونزوئلا زندگی می کند.
نام علمی : نام علمی این ماهی Mikrogeophagus ramirezi می باشد. در گذشته نام علمی آن Paplilochromis altispinosun و Apistogramma ramirezi بوده است.
دمای مطلوب: 26-29 درجه سانتیگراد
سختی آب : 6-14 ̊dh
Ph: 6-7.5
محل جایگیری در آکواریوم: رامیزی در تمام سطوح آب شنا می کند.
حداقل اندازه تانک: حداقل به 38 لیتر آب نیازمند است.
اندازه ماهی : این ماهی تا 7 سانتی متر رشد می کند.



خلق و خو:

رامیزی ماهی اجتماعی خوبی است که می توان آن را همراه با دسته ی سیچلاید های کوتوله و حتی ماهیانی دیگر نگهداری کرد. بهتر است که این ماهی را همراه با ماهیان مهاجم نگهداری نکنیم. برخی از ماهیانی که می توانیم از آنها در کنار رامیزی نگهداری کنیم و با این ماهی سازگار هستند سیلور دالر ، دیسکس ، گورامی کوتوله ، ماهی رنگین کمان کوتوله ، سینودونتیس ، کت فیش و تتراهای گوناگون از جمله تترا فانتوم سیاه ، تترا درخشنده ، تترا کاردینال و نئون تترا هستند. رامیزی را می توان به صورت تکی و یا جفتی نگهداری کرد. اگر آکواریوم آنها بزرگ است بهتر است که از بیش از یک ماهی نر نگهداری شود. چنانچه قصد تکثیر این ماهی را دارید ، لزوما خرید یک جفت نر و ماده به این معنا نیست که حتما آنها با هم جفت می شوند و تولید مثل می کنند. بهتر است گروهی از این ماهی ها را با هم نگهداری کنید تا بتوانید جفتی از میان آنها بیابید. اگر نر و ماده رامیزی جفت شوند ، با هم شنا می کنند و در این هنگام می توانید آنها را از ماهیان دیگر جدا کنید و در تانک خودشان قرار دهید.




ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ چهارشنبه 10 شهریور1389 توسط محمد رسولی نژاد

آرتمیا

شرکت آلمانی Sera قبول زحمت میکنه و از دریاچه های USA تخم های طلای زنده رو جمع آوری میکنه و بعد به کل دنیا صادر میکنه... اونوقت در چندکیلومتری شهر شما، در دریاچه ارومیه بهترین نوع طلای زنده موجوده و کسی به فکر صادراتش نیست که هیچ!! تازه به خاطر کم شدن آب دریاچه و افزایش غلظت آب، هزاران طلای زنده در حال مردنن ... در حالیکه جمع آوری و صادرات این موجود زنده، میتونست اشتغال زایی بکنه و ارز زیادی رو وارد کشور بکنه

حالا ببینم این طلای زنده چیه! نامی که روی سخت پوست آرتیما Artemia گذاشتن همون طلای زنده یا Brine shrimp است.

آرتمیا رو تنها موجود زنده دریاچه شور ارومیه میدونن. موجودی بسیار با ارزش و در عین حال بی آزار که منبع غذایی با ارزشی برای همه نوع ماهی علی الخصوص دیسکاس و نوزادان ماهی ها به شمار میاد. آرتمیا باعث درخشندگی و پررنگ تر شدن رنگ دانه های ماهی میشه و برای نوزادان ماهی ها که نمی تونن غذای خشک بخورن، واقعا ضروریه

نگهداری و پرورش آرتمیا بسیار کار راحتیه. کافی تخمهای آرتمیا رو خریداری کنین. بسته Sera که در بالا ذکر شد حدود 3 هزار تومان قیمت داره. شرکت Sera متحمل زحمت شده و نمک و مواد معدنی مورد نیاز تخمها رو درون بسته گذاشته. تنها کاری که شما باید بکنین اینه که محتوی بسته رو در ظرف یک لیتری(ونه بیشتر) بریزین و پمپ هوا رو روشن کنین. تا مانع از ته نشین شدن نمک بشه. دقت کنین که پمپ هوا واقعا ضروریه چون در صورت خاموش شدن بیش از 15 دقیقه، تمامی آرتمیا ها می میرن .. ضمنا کارشناسان فن معتقدن که وجود نور در زودتر بزرگ شدن آرتمیا ها خیلی موثر بوده.


تخمها رو درون هر نوع ظرفی میتونین بریزین منتها شدیدا توصیه میشه که درون ظرفی شبیه پارچ باشه که پمپ هوا بتونه همه جا رو پوشش بده. اگه بخواین کمی حرفه ای ترش بکنین؛ ظرف نوشابه رو برعکس کنین و از سمت درش، سوراخ باز کنین و شلنگ هوا رو رد کنین. اینطوری هر وقت که لازم شد کافیه پمپ رو قطع کنین تا آرتمیا ها از شلنگ هوا عبور کرده و وارد ظرف بشن
درصورتیکه خواستید انکوباتور رو بسازین، توضیحات کاملتری در این آدرس پیدا میکنین http://abzidan.persianblog.ir

دقت کنین که وجود انکوباتور به نفع شماست چون، تخمهای باز نشده همیشه روی آب جمع میشن و اگه از این محصول استفاده نکین، هر بار مجبورین مقداری تخم باز نشده رو به خورد ماهی ها بدین اما آنکوباتور به خاطر سر و ته بودنش باعث میشه که آرتیمای زنده رو از ته ظرف به بیرون منتقل کنه.

حدود 48 ساعت بعد از اینکه تخمها رو وارد آب کردید، با این منظره زیبا و وصف نشدنی روبرو می شین





اما قویا توصیه میشه که آرتمیای آب شور رو مستقیما وارد آب تانک نکنین. ابتدا در ظرف جداگانه بریزین و بعد با تور جداکرده و وارد تانک کنین.

شاید کسی بپرسه، خوب غذای آرتمیا چیه ؟! غذای آرتمیا رو پلانکتون تشکیل میده. یعنی اینکه تا 1 روز نیازی به غذا ندارن اما بعد از اون باید مقداری از آبی رو که درش سبزی له شده چپونده باشین و جلوی آفتاب گذاشتین و حسابی لجن بسته، بدید به آرتمیا تا حسابی چاق و چله بشه . (تابش نور آفتاب باعث قرمز رنگ شدن آرتمیا میشه پس نور طبیعی استفاده کنین)

گردآوری: افشین زوار



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 23 مرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد
دستگاه RO
گردآوری: افشین زوار
این مقاله توسط جناب افشین زوار تهیه شده و با اجازه کتبی ایشان در فیشنا منتشر می گردد.
دستگاههاي RO براي حذف يا كاهـش مواد زائد آب آشاميدني بكار ميروند. اين مواد عمدتا عبارتند از :


الف) سختي آب
تماس آب با تركيبات آهكي موجود در زمين باعث ورود عوامل سختي در آب ها شده و معمولا آب هاي زيرزميني از سختي زيادتري نسبت به آب هاي سطحي برخوردارند.سختي آب، عملا شاخص ميزان فعل و انفعال آب با صابون است و براي شستشو با آب هاي سخت تر به صابون زيادتري نياز است. سختي آب به مجموعه املاح كلسيم و منيزيم موجود در آب بر حسب ميلي گرم در ليتر كربنات كلسيم اطلاق ميشود.
آب هاي سخت در درجه حرارت بالا در جداره كتري و ديگ هاي بخار رسوبات كربنات كلسيم ايجاد ميكند. مطالعات اخير نشان داده كه مصرف آب هاي سخت تر بعلت وجود منيزيم و كلسيم مرگ هاي ناگهاني ناشي از امراض قلبي و عروقي را به شدت كاهش ميدهد.
در حال حاضر هيچگونه رابطه اي ميان پيدايش سنگ كليه و سختي آب گزارش نشده است. علاوه بر اين وجود كلسيم و منيزيم در آبهاي آشاميدني سخت مانع جذب فلزات سنگين نظير سرب، كادميوم، روي و مس و رسوب آنها در استخوانها مي شود.
در عين حال در نقاطي از روسيه كه از آب هاي نسبتا سخت استفاده مي كنند به مواردي از پيدايش سنگ در مجاري ادرار برخورده اند. اين موضوع تقريبا در آب هاي با سختي 500 ميلي گرم در ليتر كربنات كلسيم به اثبات رسيده است.
از سوي ديگر در نقاطي كه از آب هاي نرم تر استفاده مي شود، به فشار خون، وجود چربي و كلسترول در خون برخورده اند كه هر دوي اين عوامل ميتواند در مرگ هاي ناگهاني بسيار مؤثر باشد. به طور كلي ميتوان گفت كه در نقاطي كه آب سخت مصرف مي شود امراض قلبي كمتر از نقاطي است كه ساكنين آنها آب هاي سبك تر مصرف مي كنند. به علاوه بروز سكته هاي قلبي در نقاط با آب هاي سخت تر به مراتب كم تر از نقاط با آب هاي سبك تر است. بر روی ادامه مطلب کلیک نمایید


ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 16 مرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد
چرخه نیتروژن به طور موشکافانه
آمونیاک:

اصولا در آکواریوم ها آمونیاک از سوخت و ساز پروتئین ها و یا فضولات ماهی تولید میگردد.همچنین یکی دیگر از عوامل تولید این ماده در آکواریوم غذاهای مانده و خورده نشده و تجریه آنهاست.غلظت زیاد آمونیاک در آکواریوم شرایط را برای زندگی ماهی در آن سخت و مشکلاتی از قبیل استرس و صدمات به آبشش ها و دیگر اعضای داخلی به وجود می آورد.

به طور کلی آمونیاک از 2 جزء اصلی تشکیل شده است:
1- آمونیاک غیر یونیزه ---> NH3
2- آمونیک یونیزه شده ---> +NH4

آمونیک غیر یونیزه برای ماهی ها سمی و یونیزه معمولا این طور نیست.(گفتیم که آمونیاک غیر سمی در آب اسیدی تولید میشه)
نسبت آمونیک غیر یونیزه به یونیزه در داخل آکواریوم به Ph و دمای آب بستگی دارد.هنگامی که دما و یا PH آب زیاد می گردد اکثر آمونیاک موجود در آب به نوع غیر یونیزه و سمی تبدیل می شود.معمولا مقدار 0.05 mg/L از آمونیاک غیر یونیزه در آب موجب صدمات شدید به آبشش ها و مقدار 2.0 mg/L باعث مرگ ماهی می گردد.به این نکته توجه نمایید که اکثر کیت هایی که برای تست آمونیاک در بازار موجود می باشد آمونیاک را به طور کلی اندازه گیری می نمایند حال آنکه همانطور که گفته شد آمونیاک یونیزه معمولا و در اکثر مواقع سمی نیست.

آمونیاک را در یک سیستم آکواریومی می توان از طریق فیلتر بیولوژیک از بین برد. این نوع فیلتر ها فضایی را برای رشد باکتری ها فراهم می کنند. در این فضا ابتدا آمونیاک تبدیل به نیترات - که آن هم برای ماهیان سمی ست - شده و در مرحله بعد نیتریت تبدیل به نیترات - که در اکثر مواقع به جز دوز بالا برای ماهیان خطرناک نیست - می گردد . میزان نیترات را می توان با سیفون و تعویض قسمتی از آب به صورت پریودیک همیشه در حد نرمالی نگاه داشت. در آکواریوم های گیاه دار مقداری از نیترات را گیاهان مورد استفاده قرار می دهند. در سیتم های طبیعت وبعضی از سیستم های آکواریومی نیترات تبدیل به گاز نیتروژن می گردد.
به تبدیل آمونیاک به نیتریت و سپس نیترات و سپس گاز نیتروژن چرخه نیتروژن می گویند.


با توجه به این که تشکیل چرخه نیتروژن زمان بر است بنابراین آبگیری یک آکواذیوم جدید و ریختن ماهی در آن بلافاصله و یا با مدت 1 تا 2 هفته می تواند صدمات جبران ناپذیری را ایجاد کند. باکتری های موجود در فیلتر بیولوژیک احتیاج به زمانی بین 3 تا 8 هفته برای تشکیل چرخه دارند ( در دمای 77 تا 80 درجه فارنهایت ).در صورتی که دما کمتر باشد این زمان بیشتر خواهد شد.
آکواریومیست ها می توانند با استفاده از متد های زیر باعث شروع و تشکیل این چرخه در آکواریوم گردند:

- اضافه نمودن آب تمیز و آمونیاک دار با غلظت 2 – 3 mg/L
- اضافه نمودن ماهی های خاصی که توانایی تحمل نیتریت و آمونیاک با دوز بالا را دارند ( قبل از اضافه نمودن ماهی های خاص در آکواریوم اصلی )
- اضافه نمودن مواد موجود در یک فیلتر بیولوژیک کار کرده و سیکل شده به یک فیلتر بیولوژیک نو.
- اضافه نمودن مواد تجاری موجود برای راه اندازی چرخه


بعد از گذشت دوره تکمیل و شکل گیری چرخه میزان آمونیاک را باید هر یک هفته آزمایش کرد. در یک سیستم آکواریومی هیچ آمونیاکی نباید دیده شود. در صورتی که در آب آکواریوم آ مونیاک مشاهده شد باید از موارد زیر اططمینان حاصل کرد:

- آیا فیلتر بیولوژیک به اندازه کافی بزرگ است؟
- آیا فیلتر بیولوژیک احتیاج به تمیز کرده دارد؟
- آیا بیش از اندازه در آکواریوم غذا می ریزید؟
-آیا تانک بیش از اندازه کثیف است؟
-آیا میزان PH افت نکرده است؟
- آیا ماده شیمیایی که باعث مرگ باکتری هاست به تانک اضافه نکرده اید؟

نیتریت :
بیماری قهوه ای شدن خون

نیتریت از تبدیل آمونیاک به وسیله باکتری ها به وجود می آید. نیتریت برای ماهی های آکواریومی ماده ای سمی به حساب می آید. این ماده بلافاصله با هموگلوبین موجود در خون ماهی ترکیب شده و متموگلوبین را تشکیل می دهد. هموگلوبین اکسیژن را به تمامی بدن می رساند در صورتی که متموگلوبین این چنین نیست. بنابراین در آکواریومی که میزان نیتریت آن بالاست حتی با میزان اکسیژن بالا ماهی ممکن است دچار خفگی شود. در صورتی که متموگلوبین در خون ماهی موجود باشد باعث قهوه ای رنگ شده خون ماهی می گردد. به همین دلیل به آن بیماری قهوه ای شدن خون نیز می گویند.
در صورتی که میزان نیتریت بالا باشد باید بلافاصله قسمتی از آب را تعویض کرد. در صورتی که ماهی موجود در آب توانایی تحمل شوری را داشته باشد میتوان به آب نمک اضافه نمود تا میزان کلراید موجود در آب بالا رود.
میزان کلراید موجود در آب باید حداقل 6 مرتبه بزرگتر از میزان نیتریت موجود باشد.
کلراید مانع از تاثیر نیتریت بر خون ماهی شده و بنابراین آثار بیماری قهوه ای شدن خون را از بین می برد.
به این نکته توجه کنید که نمک ( کلراید ) به هیچ عنوان میزان نیتریت را کم نخواهد کرد و فقط از ترکیب آن جلوگیری می کند.
بعد از شکل گیری چرخه میزان نیتریت موجود در آب را باید هر هفته یک بار آزمایش کرد. در یک سیستم آکواریومی خوب هیچ نیتریتی نباید دیده شود. در صورتی که در آب آکواریوم نیتریت مشاهده شد باید از موارد زیر اططمینان حاصل کرد:

- آیا فیلتر بیولوژیک به اندازه کافی بزرگ است؟
- آیا فیلتر بیولوژیک احتیاج به تمیز کرده دارد؟
- آیا بیش از اندازه در آکواریوم غذا می ریزید؟
-آیا تانک بیش از اندازه کثیف است؟
-آیا میزان PH افت نکرده است؟
- آیا ماده شیمیایی که باعث مرگ باکتری هاست به تانک اضافه نکرده اید؟

نیترات:

نیترات از نیتریت و به وسیله باکتری ها تشکیل می شود. به جز در دوزهای خیلی بالا وجود این ماده در آکواریوم برای اکثر ماهیان آکواریومی آب شیرین خطرناک نیست.
در صورت وجود گیاه در آکواریوم اکثر این ماده به وسیله گیاهان جذب می گردد. با استفاده از تعویض پریودیک قسمتی از آب نیز می توان این ماده را از بین برد و یا دوز آن را در حد پایین نگاه داشت.
در طبیعت و در بعضی از سیستم های آکواریومی این ماده به وسیله باکتری ها به گاز نیتروژن تبدیل می گردد.

گاز نیتروژن:

در یک سیستم آکواریومی گاز نیتروژن از تبدیل نیترات به وسیله باکتری ها تولید می شود.
این ماده اکثرا در منابع آب زیرزمینی مانند آب چشمه ها و چاه ها وجود دارد.
با کاهش دما و شوری و همچنین افزایش فشار قابلیت انحلال این ماده افزایش پیدا می کند.
اگر از آبی که در آن گاز نیتروژن موجود است برای نگاهداری ماهیان آکواریومی استفاده کنیم حبابهایی در پوست . آبشش ها و بر روی باله ها
شکل خواهد گرفت که مشکلات حادی برای ماهی و در مواردی مرگ را به دنبال دارد.
به این مشکل بیماری حباب گاز می گویند. بنابراین در استفاده از منابع آب طبیعی برای یک سیستم آکواریومی علاوه بر اینکه مسئله بهداشت آب را باید مورد توجه قرار داد می بایست از عدم وجود گاز نیتروژن در آن نیز اطمینان حاصل نمود. برای این کار بهتر است به مدت 24 ساعت آب را اکسیژن دهی کنید تا حباب های نیتروژن موجود در آن آزاد گردد.

گردآوری: افشین زوار


بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ پنجشنبه 14 مرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد

اسیدی کردن آب


محصولات تجاری زیادی در خصوص کاهش pH اب معرفی کردیم از محلولهای Sera گرفته تا گاز Co2 و Peat و ساقه درخت مو ولی اینار میخوام روش راحتتری رو معرفی کنم:

مطالبی در اینترنت تحت عنوان Coconut Caves: DIY How To وجود داره که به سادگی توسط پوست نارگیل، تونستن آب رو اسیدی کنن ... احتمالا شما هم مثل من با خوندن این مطلب تا چند دقیقه شوکه بشین که بدون نیاز به خرج کردن زیاد چه کارهایی میشه واسه اسیدی کردن آب انجام داد! طریقه استفاده بسیار راحته !

کافیه بخش سفید رنگ داخلی نارگیل رو میل بفرمایید. پوست نارگیل رو داخل تانک قرار بدید.اینکار حتی باعث میشه که لجن خوارها به نارگیل بچسبن و دیگه کاری به دیسکس نداشته باشن.

اما در بسیاری از جاها نوشته شده که حتما نارگیل/ تنه درخت رو دو دقیقه بجوشونید تا رنگ کهربایی اون از بین بره... در حالیکه یک فرد متخصص(ظاهر امر اینطور نشون میداد) ادعا میکنه که جوشاندن، باعث خارج شدن موادی میشه که نقش مهمی در اسیده کردن آب دارن... یعنی اگه چند بار عمل جوشاندن رو تکرار کنین و همه این مواد رو خارج کنین، از چوب/نارگیل فقط یک تکه چوب بی ارزش و تزئینی باقی می مونه. پس نجوشونید!

گردآوری: افشین زوار



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ پنجشنبه 14 مرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد

(Discus)

نام خانواده = Cichlids

نام عمومي = ديسكوس

نام محلي = ديسكوس ، ديسك ماهي

اندازه = 15 cm

غذا = كرم خوني ، غذاهاي آماده تقويتي ،غذاي زنده  

پراكنش =  آمازون در محدوده پرو و ونزوئلا تا دهانه رودخانه ، برزيل

درجه حرارت = 30-28 c

Ph = ۷ 

 

قطعا" همه دارندگان آكواريوم بر اين باورند كه ديسكوس زيبا ترين و با شكوه ترين ماهي آب شيرين است .

اولِين بار در سال 1933 بدنياي ماهي هاي تزئيني معرفي گرديد . اندازه بدن پهن اين ماهي که بومي آمازون است تا 15 سانتي متر مي رسد و رنگ معمولي بدن آن طلايي است که بر روِي آن نوارهائي تيره عمودي وجود دارد که تا داخل باله پشتي ادامه مي يابند .

گونه برزيلي آن تا 12 ِ يا 15 سانتيمتر مي رسد .از نظر تکثير در آکوآريوم بهترِين نوع ديسکوس مي باشد ولي از نظر زيبايي و رنگ آميزي از ديگر انواع ديسکوس کم ارزشتر است .

در بعضي از گونه ها قسمت جلويي بدن وهمچنين باله ها داراي رنگ آبي متاليك است .شکل ديسك مانند آن در اثر دايره تاريكي که از زير باله هاي پشتي ، دمي و مخرجي مي گذرد، بوجود مي آيد .اين دايره معمولا آبي رنگ است ( نه آبي متاليک ) ولي در انواع مختلف گونه ممکن است متفاوت باشد .در برخي از نمونه هاي اين ماهي قسمت بالايي دايره آبي رنگ ، و قسمت پاييني آن قرمز روشن و درخشان است.

اين ماهي در مخزنهاي اجتماعي گونه ای ترسو به حساب مي آيدكه به همين علت بايد آنرا در يك مخزن اختصاصي و در دسته هاي چندتائي قرار داد . البته ماهي آنجل گونه اي مكمل براي نگهداري با ديسكوس به شمار مي آيد . محل زندگي آن حاشيه رود آمازون در جائي كه گياه هاي متراكمي وجود دارد مي باشد لذا بايد براي نگهداري از مخزنهاي عمين بين 70 – 50 cm كه به خوبي گياه كاري شده باشد استفاده كرد . حتما" فضاهائي را با استفاده از كنده درخت و صخره براي مخفي شدن آن ایجاد نمائید، اين كاربه كمترشدن استرس دراين ماهي كمك مي نمايد .

درطبيعت تا 20 cm هم رشد مي نمايد اما در آكواريوم حداكثر تا 15 cm رشد مي نمايد . اين ماهي در سلامتي كامل نسبت به غذا هاي زنده و كرم خوني بسيار حريص نشان ميدهد . به خاطر داشته باشيد تابش يك نور ملايم براي نگهداري بهتر از نور شديد است .

اين ماهي براي جفتگيري جفت خود را انتخاب مي نمايد لذا براي جفتگيري بايد حداقل يك دسته 6 تائي را در يك مخزن قرارداد . بهتر است براي تخم ريزي عمق مخزن را تا 50 cm و ph   را تا 6 كاهش داده ودما را تا 31 افزايش دهيد .

شيشه ها را كمي بپوشانيد و در نظر داشته باشيد گياه كاري متراكم مشوق خوبي براي تخم ريزي است .

در خارج از فصل تخم ريزِي تشخيص نر و ماده بسيار مشکل است .در فصل تخم ريزِي رنگ ماهي نر تيره تر شده و رنگ آن بيشتر زمينه آبي دارد ، در صورتي که در ماده رنگ زرد بيشتر مي شود . برخي از نرها قبل و پس از تخم ريزِي زيبايي خاصي به خود مي گيرند که قابل تشابه با اين تغييرات در ماهي هاي تزييني درِيايي فقط وجود دارد . تيزي نوك باله پشتي هم علامت نر بودن و گردي آن علامت ماده بودن است .



تخم ريزِي آن تا حدودي مشابه ماهي آنجل است و بايد پس از تخم ريزِي مولدين را از آکواريوم خارج و تخمها را تهويه نمود .

در حرارت 31-29 درجه سانتيگراد ، تخمها سه روز پس از لقاح تبديل به نوزاد مي شوند . نوزادان را بايد در همين درجه حرارت به مدت يک ماه نگه داشت .تهوِيه ملايم آب ضرورِي است .در بيشتر موارد والدين ممکن است تخمها را بخورند و گاهي ممکن است نوزادها پس از خروج از تخم بميرند . ممكن است تعداد تخمها به 200 عدد هم برسد .

گاهي اوقات نوزاد براي تغذيه به پوست والدين چسبيده و از ترشحات روي پوست تغذيه مي نمايد كه اين حالت ، حالت شيردادن مادر به نوزاد تلقي مي شود . درطي اين مدت تغذيه والدين با غذاي زنده ضروري است .



ماهي ديسکوس آبي و سبز

نگهداري انواع ماهي هاي ديسکوس سبز و آبي در آکواريوم مشکل است زيرا براي نگهداري و تکثير آنها شرايط خاصي از نظر ترکيب شيميايي و خصوصيات فيزِيکي آب لازم است .اين گونه ها همچنين در برابر بسياري از بيماريها مقاومت ندارند .در هر صورت امکان پرورش بچه ماهي ها تا حدبلوغ وجوددارد ولي بسيار مشکل است .

منبع: ABZACO





بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ دوشنبه 4 مرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد
لوچ آبی~ Blue Loach
محمد رسولی نژاد
Mohammad.R224 [ at ] GMail [ dot ] com



نام علمی: Yasuhikotakia modesta
نام عمومی: لوچ آبی ، بوتیک
خانواده: Cobitidae
منشا ( زادگاه ):
لوچ آبی در شمال شرقی هند ، تایلند ، ویتنام و مالزی یافت می شود. این ماهی در رودخانه های بزرگ با بستر گل آلود و مزارع و زمین هایی که دچار سیلاب شده اند یافت می شود.
دمای مطلوب:
29-25 درجه سانتی گراد
سختی آب:
آب های نرم و متوسط ( سختی بیش از 15 ̊dh)
اسیدیته:
8 – 6/5


اندازه ماهی:
لوچ آبی در آکواریوم در حدود 23 سانتی متر رشد می کند و در طبیعت به 30 سانتی متر می رسد.
حداقل اندازه تانک:
ماهیان کوچک به 170 تا 208 لیتر آب و ماهیان بزرگتر به بیش از 264 لیتر آب نیاز دارند.
محل جایگیری در آکواریوم:
اغلب در کف آکواریوم جای می گیرند اما گهگاهی در میانه آب نیز به شنا کردن می پردازند.
خلق و خو:
با وجود اینکه ممکن است لوچ آبی در آکواریوم نسبت به همسایگان خود مهاجم دیده شود ، ماهی هایی ترسو هستند و شب ها به فعالیت می پردازند. بهتر است از آن در آکواریوم هایی اجتماعی همراه با ماهیان بزرگ و نیمه مهاجم نگهداری کنیم. لوچ آبی را در دسته های حداقل 4 تایی نگهداری کنید تا کمتر به سایر ماهیان موجود در آکواریوم حمله کنند. مناسب ترین ماهیانی که می توانیم همراه با لوچ آبی نگهداری کنیم گورامی ها ، بارب ها ، سیچلایدهای نیمه مهاجم و انواع دیگری از لوچ ها هستند. از نگهداری آن با ماهی های کوچکتر و ماهی های باله بلند مانند آنجل خودداری کنید.
تغذیه و مراقبت:
از آنجایی که لوچ آبی همه چیز خوار است انواعی از غذاهای زنده ، پلت ها ، پولکی ها و جلبک ها را می خورد. این ماهی به غذاهای منجمد علاقه نشان می دهد. برای ایجاد بالانس غذایی خوب برای این ماهی ، هر روز به آن از یک پولکی با کیفیت و یا غذاهایی که به صورت قرص هستند بدهید. می توانید به آنها لارو پشه و آرتمیا ( چه زنده و چه منجمد ) ، کرم توبیفکس ، دافنی و برخی از غذاهای گیاهی مانند قرص جلبک بدهید. لوچ آبی حلزون خوار است و برای کنترل حلزون هم می توانید از این ماهی استفاده کنید.این ماهی در آکواریوم بزرگی که دارای پوشش گیاهی و مکان هایی مناسب برای مخفی شدن مانند صخره ها ، غار ها و ریشه ها باشد به خوبی زیست می کند. هر هفته 10 % از آب تانک این ماهی را تعویض کنید.از آنجایی که لوچ آبی در میان سنگ ها به جستجو می پردازد ، لذا باید توجه شود که سنگ های موجود در بستر آکواریوم دارای لبه های تیز نباشند تا موجب صدمه این ماهی بسیار زیبا نشوند. در آکواریوم لوچ آبی باید از گیاهان سخت و مقاوم استفاده نمایید و سعی کنید ریشه ی این گیاهان را بپوشانید. از استحکام دکورهای موجود در آکواریوم اطمینان حاصل کنید تا از افتادن آنها بر روی ماهی جلوگیری شود.بهترین مکان برای مخفی شدن این ماهی تیوپ های پلاستیکی است. برای جلوگیری از پرش ماهی به بیرون از آکواریوم، درپوش تانک خود را برندارید.
تشخیص جنسیت:
ماهی های نر بالغ ، از ماده ها کوچکتر و باریکتر هستند.
تولید مثل:
هنوز لوچ آبی در آکواریوم و به طور تجاری تکثیر نشده است.



گاهی اوقات این ماهی را با رنگ های صورتی ، سبز ، زرد ، نارنجی ، ارغوانی و آبی مایل به خاکستری رنگ آمیزی می کنند. رنگ را در زیر پوست این ماهی تزریق می کنند و پس از چند ماه محو می شود. اغلب ماهی هایی که رنگ آمیزی می شوند دارای مشکلات جسمی هستند و زود می میرند. توصیه می شود که از خرید اینگونه ماهیان خودداری کنید.
لوچ آبی دارای دو مشخصه بسیار جالب است. یکی حلزون خواری آن است که به همین دلیل می توانیم از آن برای کنترل حلزون ها استفاده کنیم و مشخصه جالب دیگر روده این ماهی می باشدکه می تواند به عنوان یک اندام تنفسی عمل کند و به ماهی اجازه می دهد که از سطح آب به طور مستقیم نسبت به جذب اکسیژن از اتمسفر اقدام کند. این ماهی صدایی مانند صدای کلیک موس ایجاد می کند که قابل شنیدن است.
منبع: www.fishna.blogfa.com

از اینجا


بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 22 تیر1389 توسط محمد رسولی نژاد
پرت فیش~ Blood Parrot Fish
محمد رسولی نژاد
تکنسین بهداشت و بیماری های آبزیان
Mohammad.r224 [ at ] Gmail [ dot ] com


نام عمومی: پرت فیش
English Names: Blood Parrot Fish ~ Bloody Parrot ~ Jellybeen Parrot
پرت فیش ماهی بسیار زیبا و منحصربه فردی است که توانسته جایگاه خاصی در جهان پیدا کند. این روزها اگر تقریبا به تمام مغازه های فروش ماهی سری بزنید می توانید همه جا این ماهی را ببینید و این نشانه بازار پسندی ، فروش خوب و جذابیت نگهداری از این ماهی برای آکواریومیست هاست. پرت فیش هیبرید است و هرگز تولد آن در طبیعت اتفاق نمی افتد.



به طور معمول پرت فیش به 2 طریق زیر تولید می شود:
1_ زادآوری میان 2 سیچلاید آمریکایی ، یکی Midus Cichlid با نام علمی Cichlasoma citrinellum و دیگری Red Headed Cichlid با نام علمی Cichlasoma synspilum
2_ زادآوری میان گونه های زیر:
Red Devil با نام علمی
Cichlasoma labiatum و Banded Cichlid ( Turgoise or Green Severum) با نام علمی Heros Severus
پرت فیشی که به 2 روش فوق تولید می گردد صلح طلب و خجالتی است که این شاخصه سورم های آمریکای جنوبی است. سه سیچلاید دیگر که منشا آنها آمریکای مرکزی است کاملا مهاجم اند.
نوعی دیگر از پرت فیش با نام Convict Parrot Fish هم وجود دارد که در واقع این ماهی 2 بار هیبرید شده است و از طریق زیر تولید می شود:
• زادآوری میان هیبرید پرت فیش خونی و Convict Cichlid صورتی رنگ نر با نام علمی Archocentus ( Cichlasoma ) nigrofasciatus
برخی از پرت فیش ها دارای رنگ های زیبایی هستند و تحت عناوین زیر خوانده می شوند:
Bubble Gum Parrot or Jellybeen Parrot
گزارش شده که پرت فیش خونی از زادآوری گونه های دیگری از سیچلاید مانند Severum Heros severus و Texas Cichlid با نام علمی Herichthys cyanoguttatus هم ایجاد می گردد.
پرت فیش ممکن است از زادآوری سیچلایدهای دیگر هم به وجود آید.
پرت فیش خونی نباید با ماهی دیگری با نام علمی Hoplarchus psittacus که یک سیچلاید آب شیرین است و به آن نیز پرت فیش می گویند اشتباه گرفته شود. همچنین هیچ ارتباطی بین این ماهی و پرت فیش دیگری با نام علمی Callydon fasciatus که در آب شور زندگی می کند وجود ندارد.





گستردگی:
پرت فیش خونی که از آن با اسامی دیگری چون Bloody Parrot و Jellybeen Parrot یاد می شود به طور مصنوعی ایجاد شده اند. از آنجایی که آنها هیبرید هستند تنها در آکواریوم ها یافت می شوند. گفته می شود که این ماهی در تایوان تکثیر یافته و والدین آن سیچلایدهای آمریکای جنوبی و مرکزی هستند. هیچ جمعیتی از این ماهیان در طبیعت وجود ندارد.



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 15 خرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد
لوچ پاکستانی ~ کماندو


نام عمومی: لوچ پاکستانی ، لوچ یویو ، لوچ آلمورا ، کماندو


English names: Yo Yo Loache , Pakistani loach , Almora loach


محمد رسولی نژاد

تکنسین بهداشت و بیماری های آبزیان

Mohammad.r224 [ at ] Gmail [ dot ] com




خانواده: Cobitidae

منشاء ( زادگاه ) : این ماهی از هند و پاکستان معرفی شده است. به نظر می رسد گونه های موجود در هند یا زیر گونه لوچ های پاکستانی هستند و یا اینکه گونه هایی جداگانه به حساب می آیند.

دمای مطلوب: 23 تا 30 درجه سانتیگراد

سختی: آب نرم بیش از 10̊ dH

اسیدیته: 6.5 تا 7.5

خلق و خو: ماهی اجتماعی خوبی است ، ممکن است اینطور به نظر برسد که این ماهی نسبت به همنوعان خود و یا سایر گونه های دیگر لوچ ها مهاجم دیده شوند. ولی به یکدیگر آسیبی نمی رسانند. بهتر است از چند لوچ در کنار یکدیگر نگهداری نمایید. کماندو ماهی آرامی است اما می توانیم آن را با ماهی های نیمه مهاجم هم نگهداری نماییم. در طول روز بیشتر مخفی می شوند و شب هنگام به فعالیت می پردازند.

محل جایگیری در آکواریوم:

معمولا در کف دیده می شوند ولی می توان آن را در میانه و قسمت های بالایی آکواریوم هم دید.

تولید مثل:

در مورد تولید مثل این ماهی اطلاعات چندانی در دسترس نیست و هنوز به طور تجاری تکثیر نشده اند.

اندازه ماهی:

در آکواریوم در حدود 6.5 سانتی متر رشد می کنند. در طبیعت هم می توانند به 15.2 سانتی متر برسند ولی معمولا در آکواریوم کوچکتر است.

تغذیه و مراقبت:

از آنجایی که این گونه از ماهی ها همه چیز خوار هستند انواعی از غذا ها را می خورند. غذاهای منجمد و همچنین غذاهایی را که به صورت قرص ساخته شده اند دوست دارد اما تمایل چندانی برای خوردن پولکی از خود نشان نمی دهد. میگوی آب شور ( منجمد و یا زنده ) لارو پشه ، کرم توبیفکس ، دافنی و برخی از خوراکی های گیاهی مانند قرص جلبک را هم می خورد.

اگر لوچ یویو شما به خوبی تغذیه نمی کند توصیه می کنم که غذا دادن با کرم توبیفکس و کرم خونی را امتحان کنید.

آکواریوم هایی با سایز متوسط ( بیست گالن یا بیشتر ) همراه با پوشش گیاهی انبوه و مکان هایی برای پنهان شدن مانند صخره ها ، غار ها و ریشه ها برای این ماهی مناسب است. این آکواریوم ها می بایست به اندازه کافی از نور برخوردار باشند. بهتر است آب آنها نرم و اندکی اسیدی باشد و هرهفته 10% از آن سیفون شود.

از آنجایی که این ماهی ها برای یافتن غذا در میان سنگ ها به جستجو می پردازند ، لایه ی زیرین می بایست از یک نوع شن یا سنگریزه ای باشد که فاقد لبه های تیز است. از گیاهان مقاوم و سخت استفاده کنید و ریشه های آنها را آزاد نگذارید. دکورهای موجود در آکواریومتان را محکم کنید تا از افتادن آن ها بر روی ماهی جلوگیری شود.

تیوپ های پلاستیکی می توانند مکانی مناسب برای مخفی شدن لوچ پاکستانی باشد.



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ دوشنبه 10 خرداد1389 توسط محمد رسولی نژاد

دماغ فیلی یا فیل ماهی

 

نام: دماغ فیلی ،فیل ماهی،پوزه فیلی

نام علمی : Gnathonemus petersi

خاستگاه: آفریفا

دما مناسب:24 تا 28

پ.هاش:6.5 تا 8

سازگاری:با اکثر ماهیان بجز همنوع خودش سازگار است

خلق و خو:ارام و صلح جو است و اکثر روز در محل تاریکی استراحت میکند و شب به فعالیت میپردازند ،با بعضی از ماهیان مانند بلک گوست و .... رفتار پرخاشگری از خود نشان میدهد

اندازه:در اکواریم ها بین 20 تا 25 سانتیمتر بیشتر رشد نمیکند البته اندازه به حجم و شرایط اکواریم بستگی دارد

حجم تانک مورد نیاز:حداقل 100 لیتر

شناخت:اين ماهی که خواستگاه اصلی ان افریقاست از ماهیان جذاب اکواریم به شمار میرود . در آکواريومها تا 23 سانت رشد میکند.تا بحال در ایران تکثیر نشده و ماهیان موجود همگی وارداتیند دماغ فيلی ها بسيار صلح جو و جذابند و بينی دراز آنها که در زير لبهايش واقع شده است واقعاً يک بينی نبوده اما بسيار حساس ودارای الکتريسته مناسب برای يافتن کرمهای ريز در آبهای تيره و تاريک می باشد.اگر شما يک توپ کوچک قلعی در آب بگذاريد آنها با آن بازی می کنند و البته اين به دليل خاصيت الکتريکی بينی آنهاست.



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ پنجشنبه 30 اردیبهشت1389 توسط محمد رسولی نژاد
ماهی بهشتی- گورامی بهشتی
Paradise Fish~Paradise Gourami




نام عمومی: ماهی بهشتی~ Paradise Fish
خانواده: Osphronemidae
مشآ(زادگاه): ماهی بهشتی در نهر ها ، شالیزارها و آب راه های آسیای جنوب شرقی زندگی می کند.
اندازه ی بالغین: طول این ماهی به 10 سانتی متر معادل 4 اینچ می رسد، البته دم ماهیان نر یک یا 2 اینچ کشیده تر است.
دمای مطلوب: 27-16 درجه سانتی گراد (81-61 درجه فارنهایت)
اسیدیته آب: dGH 30-5
خلقو خو: ماهی بهشتی از لحاظ خلق و خو شبیه ماهی فایتر است اما نه خیلی زیاد. این ماهی جنگجو وشکارگر است. انتخاب ماهی های سازگار با این ماهی دشوار می باشد. گورامی بهشتی ترجیح می دهد تنها زندگی کند اما می توانیم آن را با بعضی از ماهی های دیگر نگهداری کنیم.
حداقل اندازه ی تانک: 20 گالن معادل 5 لیتر
تغذیه: اگرچه که ماهی بهشتی همه چیز خوار است ولی غذاهای غنی شده با گوشت را ترجیح می دهد. غذاهایی که برای ماهی فایتردرست شده اند را نیز به خوبی می خورد، اما نباید منحصرا از این غذا ها برای ماهی بهشتی استفاده کرد. به دلیل خصوصیت شکارگریشان این ماهی ها از خوردن غذاهای زنده لذت می برند.
سطح مراقبت: همانند ماهیان لابیرنت دار دیگر ماهی بهشتی می تواند هوا را از سطح آب ببلعد. این ماهی دارای یک ارگان لابیرنت خاصی است که مانند یک شش عمل کرده و ماهی را قادر می سازد تا در آب هایی که دارای مقادیر کم اکسیژن هستند زنده بماند. گورامی بهشتی تقریبا ماهی مقاومی است و با شرایط آکواریوم آداپته می شود. در آکواریومهای با جریان آب آرام و گیاهان تنومند به خوبی زیست می کند. باید یک درپوش برای آکواریوم قرار دهید تا از پرش ماهی به بیرون جلوگیری شود.
تشخیص جنسیت: نرها دارای الگوی رنگ بهتر و روشن تری هستند و باله های آن ها هم عریض تر و طویل تر از ماده هاست.
محمد رسولی نژاد
تکنسین بهداشت و بیماری های آبزیان
support.fishhealth[at]gmail[dot]com
www.fishna.blogfa.com



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 31 فروردین1389 توسط محمد رسولی نژاد
گورامی کوتوله~Flame Dwarf Gourami

نام عمومی: گورامی کوتوله – Flame Dwarf Gourami
خانواده: Osphronemidae
اسامی دیگر: Blushing Gourami ~ Red Fire Dwarf ~ Blood Red Dwarf ~ Neon Red Dwarf
منشآ ( زادگاه): در آبراه ها و شالیزار های مناطق گرمسیری شرق دور شامل نواحی هند، غرب بنگال ، آسام و بنگلادش. این ماهیان عموما در مناطقی زندگی می کنند که دارای پوشش گیاهی خوبی باشد، مانند مناطق مرطوب رودخانه گنگز( Gangs River) ، جومنا ( Jumna) ، براماپوترا ( Bramaputra) و رودخانه بارام ( Baram River) در برنئو ( Borneo).
اندازه بالغین: به طور معمول در داخل آکواریوم به طول 5 سانتی متر می رسند ولی نرها می توانند کمی بزرگتر شده و به طول 6 سانتی متر هم برسند.
منطقه جایگیری در تانک: در تمام سطوح آب شنا می کند ، اما بیشتر در سطوح بالایی و میانه آب به شنا کردن می پردازد.
حرارت مناسب: 24 تا 28 درجه سانتی گراد
اسیدیته آب( PH): 6 تا 8
سختی آب:dH ْ19-5
خلق و خو: ماهی ای اجتماعی و ترسوست. این ماهی را می توانید همراه با ماهیان آرام دیگر نگهداری کنید.
حداقل اندازه تانک: هر ماهی به 20 لیتر معادل 5 گالن آب نیاز دارد.
تغذیه: از آنجایی که همه چیز خوار است، معمولا انواعی از غذاها مانند غذاهای زنده ، پلت شده و پولکی را می خورد. برای ایجاد یک بالانس غذایی خوب به این ماهیان یک غذای پایه با کیفیت مانند لوفاک و یا پولکی بدهید و آن را با غذاهایی مانند کرم سفید، کرم خونی و میگوی آب شور غنی کنید. از قرص جلبک هم می توانید استفاده کنید.
سطح مراقبت: این نوع از گورامی ها ماهیان مقاومی هستند. اگرچه که اندام لابیرنت در این ماهیان موجب می شود تا در مواقع کمبود اکسیژن زنده بمانند ، اما این تصور که آن ها کاملا به تغییرات آب مقاومند غلط است. این ماهی همانند ماهیان دیگر به دلیل وجود سموم در آب صدمه می بینند.
توصیه می شود هر هفته 25 درصد از آب آکواریوم را تعویض کنید. همچنین بهتر است آکواریوم از نور کافی برخوردار باشد و فضای مناسبی جهت پنهان شدن ماهیان فراهم گردد. بهتر است آکواریوم شما دارای پوشش گیاهی متراکم و گیاهان شناور باشد.
تشخیص جنسیت: دارف گورامی نر خوش رنگ تر بوده و یک باله پشتی تیز هم دارد. همچنین شکم نرها از ماده ها کوچکتر است. ماده ها کم رنگ تر هستند. ماهی نر و ماده این گونه معمولا با هم در آکواریوم شنا می کنند.
محمد رسولی نژاد
تکنسین بهداشت و بیماری های آبزیان
Support.fishhealth[at]Gmail[dot]com

منبع: http://www.fishna.blogfa.com



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ پنجشنبه 26 فروردین1389 توسط محمد رسولی نژاد

ماهی مونو ( انجل مونو )

مونو از خانواده Monodactylidae یکی از ماهیان زیبای اکواریمی است که در غرب آفریقا و هند و اقیانوس آرام یافت می شوند. دو گونه اصلی آکواریوم ، sebae Monodactylus و argenteus Monodactylus هستند و در ایران به نامهای غیر عادی مانند انجل مونو یا نوع دیگر ان به نام سیلور مونو یا منو تایگر شناخته میشوند در اصل خانواده مونو دارای ۶ گونه میباشند که تنها دو گونه ان در اکواریوم نگهداری میشود

argenteus Monodactylus

مونوها در اصل متعلق به اب نیم شور تا شور هستند ولی به دلیل اینکه این ماهی مسافت زیادی را طی اقیانوسها و دریاها طی میکند و خاصیت تطبیق پذیری فوق العاده ای در خواص فیزیکوشیمیایی اب دارد به راحتی میتواند در اب شیرین هم خود را تطبیق داده و زندگی کند. 

نوع argenteus Monodactylus که دارای رنگ امیزی زیبایی میباشد.کمی بداخلاق و پرخاشگر است.این ماهی مانند یک مثلث متوازی العضلاع میباشد که از دو طرف فشرده شده و درناحیه تحتانی فرورفتگی خاصی دیده میشود رنگ اصلی بدن را نقره ای و باله های بالایی و دم از رنگهای زرد وسبز ادغام شده به صورت هایلایتی رنگ امیزی شده است که در ته باله ها به رنگ سیاه خفیفی ختم میشود در انتهای باله پایینی و روی سر خطی مشکی دیده میشود که خط مشکی به صورت دو خط منحنی که یکی از انتهای سر و باله بالایی به باله پایینی ختم میشود و دیگری از روی سر و از چشمها نیز میگدرد.این گونه (argenteus Monodactylus) تا حدود ۶ اینچ(۱۵ سانتیمتر)در اکواریوم با شرایط خوب رشد میکند 

این ماهی مناسب نگهداری با ماهیان باله بلند و صلح جو نیست و بهتر است با ماهیان اب لب شور مانند اسکات،تیرانداز و..... به صورت گروهی نگهداری شود این ماهی با سیکلید های اب شیرین هم سازگار است.

ادامه مطلب را بخوانید



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ دوشنبه 23 فروردین1389 توسط محمد رسولی نژاد
نگهداری وتکثیر انجل (فرشته ماهی)

نام گروه ماهیان : cichlidae

نام خانواده: انجل(فرشته ماهی)

طول حداکثر: 15 سانتی متر

سطح شنا: میان آب

مکانهای جاگیری :میان تخته سنگهاو گیاهان و جلبکها

نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب

همزیستی: سازگار با تمام ماهیان سلح جو

تغذیه: غذای خشک و زنده

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما 26درجه سانتی گراد - سختی آب 8 درجه - PH= 72

رفتار و نوع تولید مثل : تخم گذار، ماهیان بالغ آن از زیباترین ماهیان اکواریومی هستندماهی صلح جو ئی بوده و تقریباً نیاز خاصی ندارد در عین حال نسبت به آب آلوده دارای نیترات حساس است. تفاوت های ماهی نر و ماده بسیار کم است . مخرج ماهی ماده قبل و بعد از تخم ریزی متورم است.

آنجل آب شیرین:
انجل یا فرشته ماهی دارای انواع متعددی است، انجل یکی از زیبا ترین ماهیها به حساب می آید و از طرفداران زیادی برخوردار است. آنجل باله بلند چلگیس، آنجل نیم تنه مشکی، آنجل ببری، آنجل سفید، آنجل مشکی، آنجل باله بلند دودی، آنجل باله بلند نقره ای آنجل هایی هستند که در ایران تکثیر و پرورش یافته اند. اکثر علاقه مندان به این ماهیها برای انتخاب ماهیهای مولد خوب باید تعدادی از آنجلهای جوان، شاداب و سرحال و بدون نقص باله و عضو را به صورت گروهی در شرایط عالی نگهداری کنند. از بین آنهایی که با همدیگر جفت می شوند برای تکثیر و پرورش جدا کنند.

وطن فرشته ماهی مرکز آمازون و رودخانه های منشعب از آن است و به دلیل اینکه ماهی آنجل در منطقه زیستی وسیعی پخش بوده از فرمها و رنگهای متنوعی برخوردار است .
از انواع آن p . eimekei بیشتر در بازار عرضه و تکثیر میشود .
امروزه تمام آنجل های پرورشی در آکواریوم به نوع pterophyllum scalare تعلق دارند.
آنها به بلندی 26 سانتیمتر و طول 15 سانتیمتر میرسند .
دمای  22 تا 24 درجه سانتیگراد برايشان ضروری است . برای جلوگیری از تلفات تخم و نوزادان باید دمای آب در حدود 27 تا 30 درجه سانتیگراد باشد. انواع بالغ نیز در دمای کمتر از 20 درجه سانتیگراد دچار بیماری قارچی میشوند که معمولا به سادگی قابل معالجه است .



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ جمعه 20 فروردین1389 توسط محمد رسولی نژاد
نگهداری,تکثیر انواع گورامی
گورامی مرواریدی

نام علمی : Trichogaster leeri

نام : گورامی مرواریدی ( Pearl gourami )

بومی منطقه : مالزی، سوماترا و جزایر بورنئو

نامهای دیگر : Trichopodus leeri, Osphromcnus trichopterus, Trichopus lecri

دیگر گونه های این تیره : سیلور گرامی، گورامی گازبی، گورامی دوخال، گورامی آبی، گورامی زرد، ....

اندازه جنس نر: طول نهایی ۱۲۰ میلیمتر

اندازه جنس ماده : طول نهایی کمتر از ۱۲۰ میلیمتر

پی هاش : 5.6 تا 5.8

سختی آب : dGH 30 ـ 5

دمای مورد نیاز : ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتی گراد
 


در میان ماهیها نگهداری از گورامی مرواریدی کم درد سر تر و راحت تر از بقیه است. این ماهی می تواند اختلاف زیاد PH را تحمل کند. دارای اندام تنفسی اضافی(۱) است که به او کمک می کند اکسیژن مورد نیازش را به طور مستقیم از محیط بیرون آب کسب کند. این ماهی متعلق به رودخانه های کم عمق با جریان آرام در مناطق نزدیک به خط استوا ست. اغلب در سطوح میانی و بالایی آب شنا می کند. دمای مناسب برای این ماهی حدود ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتی گراد است.

رژیم غذایی:این ماهی زمانی که به صورت آزاد زندگی می کند از لارو پشه، کرمهای خونی، بی مهرگان آبزی و جلبکها و گیاهان آبی تغذیه می کند. گاهی هم در رفتاری شبیه به Archer fish به شکار حشراتی که نزدیک سطح آب هستند می پردازد. در آکواریوم از غذاهای پولکی استفاده کرده و گاهی به خوردن میگوی زنده آب شور و غذاهای منجمد مانند کرمهای خونی علاقه نشان می دهد. 

بیماری ها:به طور تقریبی تمام گورامی های مرواریدی در مزارع رشد و پرورش یافته اند و مشکل یا بیماری خاصی ندارند. گورامی های وحشی که از رودخانه ها جمع آوری می شوند، ممکن است مشکل عفونت آبشش داشته باشند. در این صورت باید درمانهای گسترده انگلی در مورد آنها به کار رود.

رفتار ماهی :ماهی آرام و صلح جویی است. گاهی از ماهیهای بزرگتر و ستیزه جو مانند سیچلاید آمریکای مرکزی و ماهیهای بزرگ آبهای شیرین می ترسد. در فصل تخمریزی گورامی مرواریدی نر گاهی به درگیری و زدن ضربه یا باله سینه ای خود می پردازد.

تفاوت بین ماهی نرو ماده ( ویژگیهای جنسی ) : باله پشتی گورامی مرواریدی نر و نوک تیزتر از باله پشتی گورامی مرواریدی ماده است. لبه های باله مخرجی گورامی ماده فاقد کشیدگی است. بین باله مخرجی و دمی ماهی نر فاصله وجود دارد. گلو وشکم ماهی نر بالغ نارنجی رنگ می شود درحالی که گلو و شکم گورامی ماده نقره ای رنگ باقی می ماند.

تولید مثل :گورامی مرواریدی نر در لابلای گیاهان شناور یک لانه حبابی می سازد و اگر گیاه شناوری موجود نباشد درگوشه های آکواریوم به تولید لانه حبابی می پردازد. چند شاخه گیاه شناور به روند لانه سازی کمک می کند. شکم گورامی مرواریدی ماده، قبل از تخم ریزی به طور قابل توجهی بزرگتر می شود. در دوره قبل از تخم ریزی به طور قابل توجهی بزرگتر می شود.



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 25 اسفند1388 توسط محمد رسولی نژاد

ماکرو (سیچیلاید الکتریکی): 

نام : ماکرو

نام های دیگر : سیچلاید الکتریکی زرد یا آبی ( Electricity cichlid  ) و سیچلاید قناری .

نام علمی : Labidochromis caeruleus

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما = 24-28 درجه سانتیگراد – PH=7.6-8.6

زیستگاه اصلی : دریاچه ملاوی

جایگیری : تمام نقاط آکواریوم

اندازه : ماکروهای نر تا 6 اینچ ( 15 سانتی متر ) و ماکروهای ماده تا 3.5 اینچ ( 9 سانتی متر ) رشد می کنند .

رنگ ها : سفید ، آبی و زرد . 

غذا : همه چیزخوار بوده و جلبک روی گیاهان ، حشرات ، حلزون و غذاهای رایج ماهی ها را می خورند . آنها به غذای زیادی احتیاج دارند که بهتر است بخش زیادی از غذای آنها را مواد گیاهی تشکیل دهد . برای این منظور می توان آنها را با نخودفرنگی ، کاهو ، اسفناج و غذاهای خشکی مثل پولکی گیاهی ( نظیر Sera Flora ) تغذیه کرد . هم چنین تخم میگوی زنده یا فریز شده مکمل غذایی خوبی برای آنها محسوب می شود . توصیه می شود به آنها کرم فشرده ( توبی فیکس ) و کرم خونی ندهید .

رایج ترین بیماری آنها می تواند نفخ و بادکردن شکم باشد که بیماری خطرناکی بوده و خیلی سخت درمان می شود . برای جلوگیری از آن می شود کیفیت آب را بالا برده و غذاهای سرشار از پروتئین به آنها نداد .

شرایط تانک : در تانک آنها باید چاله ها ، سوراخ ها و مکان های مخفی شدن بسیاری را با سنگ ها تهیه کرد . هم چنین می توان از مرجان در تانک آنها استفاده کرد . حجم آکواریوم آنها باید زیاد بوده و آب تانک کمی سخت و قلیایی باشد .

رفتار : ماکروها ماهی های جذابی هستند و به راحتی نگهداری و تکثیر می شوند . آنها به شرایط دمایی خاصی نیاز نداشته و در دماهای مختلفی قادر به زندگی هستند . ماکرو برای افرادی که مایلند از تانک دسته جمعی نگهداری کنند مناسب بوده و با ماهیان زیادی سازگار است . از عادت های آنها هم می توان به جستجوی کنجکاوانه ی آنها بین شن ها و چاله ها اشاره کرد که این کار را توسط دهان و دندان تیز خود انجام می دهند . هم چنین ممکن است ماکروها گیاهان را از ریشه در بیاورند که می توان از گیاهان مقاومی چون cryptocoryne  و Arubias در تانک آنها استفاده کرد .  

تشخیص جنسیت : معمولاً نرها از ماده ها بزرگتر بوده و لکه های قهوه ای یا مشکی روی بدن نرها تیره تر از ماده هاست . اغلب رنگ چشم و دهان نرها مایل به قهواه ای می باشد .  

نحوه تکثیر : برای ترقیب آنها به جفت گیری و آماده سازی آنها برای تکثیر تعدادی ماکرو را به نسبت 1 نر به 3 ماده در یک تانک قرار داده و آنها را با میگوی نمکی یا لارو پشه تغذیه کنید . بعد از چند هفته در صورتی که PH آب بین 7.8 تا 8.2 و دمای آب 77-82 درجه فارنهایت ( 25-28 درجه سانتیگراد ) باشد به تدریج رفتارهای جفت گیری را در خود نشان می دهند .

نکته : معمولاً ماکروهایی که اندازه آنها 2.5-3 سانتی متر است به بلوغ رسیده و جفت گیری می کنند . 

ابتدا ماکروی نر یک سطح صاف مانند سنگ را انتخاب کرده و ماده را به آن محل جذب می کند . پس از جفت گیری ماکروی ماده تخم ریزی کرده و ماکروی نر تخم ها را بارور می کند . ( تخم ریزی حدود 1 ساعت به طول می انجامد . )  

ماکروها دهان پرور بوده یعنی تخم ها و بچه های خود را در دهان خود بزرگ می کنند ، اما این کار ممکن است برای ماکروی ماده مضر باشد ، چرا که در طول دوران نگهداری از بچه ها ( حدود 4 هفته ) ماکروی ماده غذا نخورده یا به مقدار بسیار کمی غذا می خورد که این می تواند موجب تضعیف ماکروی ماده شود . به همین جهت توصیه می شود پس از بارور شدن تخم ها والدین را از تانک خارج کرده و به تانک دیگری منتقل کنید .  

پس از هچ شدن تخم ها والدین را از تانک خارج کرده و به تانک دیگری منتقل کنید . در این مدت بچه ها از کیسه ی چربی زیر شکم تغذیه می کنند ولی پس از چند روز با تمام شدن کیسه ی چربی آنها باید بچه ها را با آرتمیا تغذیه کنید . پس از دو هفته از تولد بچه ماکروها دم و نوک آنها نمایان شده و پس از سه هفته بدن آنها شکل می گیرد .

توجه : ماکروهای کوچک 10 تا 15 بچه و ماکروهای بزرگ 25 تا 30 بچه را در دهان خود پرورش می دهند



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ سه شنبه 25 اسفند1388 توسط محمد رسولی نژاد

 

Tetra Water Mix

غذایی ترکیبی و مناسب برای ماهیهای گوشتخوار، گیاهخوار و همچنین سخت پوستانی که در کف آکواریوم تغذیه می کنند. در تصاویر توضیحات مفصلی در مورد این غذاها نوشته شده است.

برای مشاهده سایر  غذاهای ساخته شده توسط شرکت تترا بر روی ادامه مطلب کلیک کنید



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ چهارشنبه 6 آبان1388 توسط محمد رسولی نژاد

معرفی جامع غذاهای ماهیان آکواریومی 

 بهر حال تفاوتهاي بيشماري ميان ماهيان وجود دارد. از جمله اين تمايزها ميتوان به ساختارهاي متفاوت دهان ماهي ها اشاره كرد كه در پي تفاوهتهاي نحوه و نوع تغذيه آنها ايجاد شده است.
به عنوان مثال دهان ماهيان شكارگر در طول دوران طوري تكامل يافته كه بتوانند طعمه هاي نسبتا بزرگ را بدام انداخته و ببلعند. اين نوع از ماهيان معمولا طعمه را از سر آن گرفته و درسته فرو ميدهند.
برخي ماهي ها از همنوعان خود نيز تغذيه ميكنند مانند اسكار. اين ماهي در صورت شكار طعمه صرفنظر از نوع و اندازه آن را ميبلعد. البته اين عادت بد در برخي موارد هنگام بلعيدن لقمه ايي بسيار بزرگتر از دهانش حتي منجر به مرگ آن نيز ميشود!


برخي از ماهي ها دندان دارند و برخي فاقد دندان هستند. مثلا پيرانها( Piranha ) از روش بريدن و قطع كردن استفاده ميكنند از طرف ديگر پاكو( Pacu ) ?كه از خانواده همين ماهيست داراي دندانهاييست كه توان شكستن ميوها را نيز دارد.
به استثناي روش شكار و بلعيدن غذا بطور كلي نحوه گوارش? و هضم غذا در ماهيان يكسان است. همانطور كه بعدا بيشتر توضيح خواهم داد بعضي ماهي ها معده و روده هاي بزرگي دارند كه به همان اندازه توانايي هضم مقداري زيادي غذا را در هر وعده دارند و برخي ديگر همچون ****** وماهي Angel ?شكم كوچكي دارند بنابراين به همان نسبت بايد وعده هاي غذايي آنها بيشتر و در انداره هاي كوچكتر باشد.
غذاي بلعيده شده از معده به روده ها ميرود جاييكه عمل گوارش كامل شده و مواد غذايي جذب بدن ميشوند. نمكهاي صفرايي كه توسط كبد توليد شده اند در كيسه صفرا ذخيره شده و باعث خنثي شدن اسيد معده و حل شدن چربيها ميشوند. وجود برخي از اسيدها براي جذب ويتامينها ضروري است بهمين خاطر براي جلوگيري از آسيب ديدن كبد ماهي بايد از دادن ويتامين بدون اين اسيدها خودداري كرد. لوزالمعده نيز توليد آنزيمهايي ميكند كه باعث شكسته و جذب شدن كربوهيدراتها ميشوند.??
مواد غذايي و فوايد آنها
پروتئينها و مواد انرژي زا: پروتئينها از جمله مواد اصلي و ضروري براي رشد ماهيها هستند و بطور كلي قسمت بيشتر وزن آنها را تشكيل ميدهند اما در تهيه برنامه رژيم غذايي مناسب براي بيشتر ماهيها لزومي ندارد كه پروتئينها را در درجه اول اهميت قرار دهيم.

از طرف ديگر پروتئينها خود داراي تركيباتي چون آمينو اسيدها هستند كه در بدن ماهي از آنها براي ساختن آنزيمها و بافتهاي جديد استفاده ميشود. با اين وجود درجه نياز ماهي به پروتئينها و طبعا اهميت آنها در طي رشد و تكامل ساختار بدن ماهيها با توجه به منبع و شكل آماده سازي غذا متفاوت است. طبق تحقيقات به عمل آمده اكنون ميدانيم كه ماهيهاي ديگر و بطور كلي غذاهاي دريايي بهترين نوع غذا براي ماهيهاي آكواريمي هستند چراكه آمينو اسيدهاي موجود در آنها براحتي هضم و جذب ميشوند. به ياد داشته باشيد كه غذاهايي كه در درجه حرارت بالا تهيه شده اند خواص غذايي خود را از دست داده اند زيرا در آمينو اسيدها بر اثر گرماي زياد با مواد ديگر تركيب ميشوند و ديگر براحتي قابل جذب نخواهند بود.
ساختار بيولوژيكي ماهيها كارايي بسيار بالايي در تبديل غذا به بافتها دارد بهمين خاطر است كه ماهيها نسبت به ديگر حيوانات براي رشد به غذاي كمتري نياز دارند. بنابراين زياد غذا دادن به ماهي نتنها به هدر دادن منابع مالي و زماني است بلكه باعث آلودگي و كاهش كيفيت آب آكواريمها نيز خواهد شد. اين مسئله و استفاده بيرويه از مواد و داروهاي شيميايي بويژه بر اي كساني كه از ماهيهاي نواحي گرمسير استوايي نگهداري ميكنند حائض اهميت است.



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ چهارشنبه 6 آبان1388 توسط محمد رسولی نژاد
Pineapple Fish


نام علمی :Cleidopus gloriamaris

 به علت شباهت زیاد این ماهی به پوست اناناس و پرز دار و سخت بودن این ماهی به این نام برگزیده شده

این ماهی در شمال استرالیا زندگی میکند و دارای پوستی زرد رنگ و دارای لبه های تیز دار سیاه می باشند

این ماهی ها همیشه در هنگام شکار میگوها شکار میشوند و به تور صیادان می افتند

اما این ماهی ها خوردنی نیستند

و برای نگه داری در تانک باید تانکی 70 گالنی داشته باشید که با رشد ان باید تانک را افزایش داد.


بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد

گلد فیش ( koi fish)

این ماهی که به اسم کوی فیش یا گلد فیش کوی معروف شده است.
در اصل به خانواده ماهیان کپور برمیگردد که بخاطر داشتن شباهت هایی به گلد فیش ها بعضی ها آنان را با این اسم صدا میکنند.اصولا این ماهیان جزو رده آکواریومی به حساب نمی آیند بدلیل اندازه بسیار بزرگ و...
ولی خوب محاسنی همچون زیبایی و تنوع رنگی بالا و ارزش مادی این ماهی باعث شده به این صنعت وارد شود.



در مورد خصوصیات این ماهی بگویم که این ماهی از مقاومت خوبی برخوردار است و با دمای آکواریوم خود را وفق میدهد این در حالی است که در آسیای شرق در رودخانه های آب سرد زندگی میکند.
این ماهیان دارای دو تا سبیلک در گوشه دهانشان هستند که به آنها در جستجوی غذا کمک میکنند.
همیشه در کف آکواریوم و بین شن ها به جستجوی غزا میگردند.

از نظر سازگاری نسبتا آرام است ولی نگهداری آن به ماهیان وحشی پیشنهاد نمیشود.



ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد

سفره ماهی آب شیرین((Freshwater stingray))

نام عمومی:سفره ماهی آب شیرین((Freshwater stingray))- ماترو -هیستریکس -خفاش ماهی-لتیسپس و....
خانواده:Potamotrygonidae
دارای 4 دسته میباشند Trygon,Paratrygon,Plesiotrygon,Potamotrygon که 19 گونه از این 4 دسته وجود دارد

بومی جنوب شرقی آمریکا و رودخانهایی که به دریای زیبای کاربین و اقیانوس اطلس ختم میشونند میباشنند
بیشتر به شکل دورار مانند میباشند و دارای اندازه های گوناگون از 25 cm در راستای قطری
((Potamotrygon schuhmacheri)) تا 1 متر به نام سفره ماهی رودخانه ای ocellate و یا Potamotrygon motoro
میباشننند و همچنین جزو ماهیان نئوتروپیکال آب شیرین میباشنند و جزو ماهیان الاسمو برانشelasmobranche میباشد

سطح پشتی آنها پوشیده از دندانهای بسیار تیز مانند فلسهای دندانه دار به نام دنتیکل denticle میباشد
گاهی موارد از این ماهیان بسیار بیشتر از پیراناها و مارماهیان الکتریکی بخاطر داشتن نیش پشتی با دمی بسیار زهرآگینی وحشت وجود دارد در حالیکه تا این گونه احساس ترس و خطر نکند بسیار آرام و صلحجو میباشد

سفره ماهیان رودخانه ای تنها خانواده خفاش ماهیان میباشنند که در آب شیرین زیست میکنند
از این سفره ماهیان آب شیرین 2 گونه بنامهای سفره ماهی آب شیرین با نام علمی Potamotrygon laticeps و سفره ماهی رودخانه ای ocellate به نام علمی Potamotrygon motoro برای نگا هداری در آکواریومها متداول میباشد
این 2 گونه تقریبا شرایط مشابهی از لحاظ زیستی و نگهداری دارن فقط نوع سفره ماهی آب شیرین با نام علمی Potamotrygon laticeps داری اندازه بزرگتر cm 69 و رنگ تیره تر و ماهی رودخانه ای ocellate به نام علمی Potamotrygon motoro دارای اندازه تا 90cm و رنگ روشنتر با خالهای زیبا میبشانند
در هر 2 گونه شرایط محیط مناسب برای نگا هداری از قرار زیر است:

((بهترین 6.5-6.8)) PH:6.5-7.5
سختی آب:10
نیتریت NO2:0
نیترات NO3:تا mg/lt 10 و کمتر
دمای آب:25 درجه سانتیگراد
طول دوره زندگی:تقریبا 10 سال
رفتار اجتماغی:آرام و صلحجو
رژیم غذایی:گوشتخوار
در کف آکواریوم به حرکت و شنا می پردازنند
غالبا بصورت تکی نگا هداری میشونند اگر جفت نر و ماده با هم نگاهداری شونند معمولا در هنگام رفتارهای همسر طلبی ماهی ماده کشته میشود برای نگهداری با هم ماهی نر باید کوچکتر از ماهی ماده باشد تا با رفتار همسر طلبی ماهی نر از بین نرود
ماهیان باهوشی میباشنند علاوه بر 2 گونه ماترو motoro , و laticeps سفره ماهی آب شیرین که در بالا به آنها اشاره شد گونه دیگر به نام هیستریکس با نام علمی Potamotrygon histrix نیز در آکواریومها متداول میباشد این کونه به 40cm رسیده و به فضایی کمتر از 2 گونه قبل که در حدود 400 لیتر میباشد احتیاج دارد
دارای دهان کوچکی میباشند اما در عین حال توانایی گاز گرفتن با قدرت را دارنند
دوستان نگاهدارنده این ماهی motoros ماتروها سفرهماهیان را جانسخت تر نسبت به هیستریکسها میدانند

نکات مهم در رابطه با نگا هداری این سفره ماهیان آب شیرین داشتن فضای باز و مناسب و آکوایومی با گنجایش 1000 لیتر به بالا و آکواریومی با ارتفاعی در حدود 90-31 cm با پهنایی زیاد
حفظ شرایط و فاکتورهای آب در حد بسیار مطلوب و آب بسیار تمیز و کریستاله و نیتریت در حد 0 و نیترات و آمونیاک هم بسیار کم و استفاده از فیلترهای مرغوب و کارامد همچنین تعویض منظم آب فراموش نشود تعویض 30%-50% آب بصورت هفتگی و همچنین استفاده از بخاریهای پوششدار یا قرار دادن بخاری دور از سفره ماهی آب شیرین که دلیلش اینست که بخااطر اصابت به بخاری بدلیل اینکه بدنشان فاقد فلس است بشدت میتواند دچار سوختگی شود

به غذاهای با کیفیت مطلوب سرشار از ویتامینها و مواد معدنی و پروتئین لازم برای رشد و حیات خود احتیاج دارنند مانند میگو -قلب بخصوص حلزون و صدفهای خوراکی و کرم خاکی و کرم خونی.
خار زهری در دم آنها مخفی شدهاست و خار زهری بخاطر اینکه مانند قلاب میباشد بعد از اصابت به سختی از محل اصابت جدا میشود و محل اصابت در حدود 1 هفته دارای درد بشدت زیاد و تورم میباشد ((گاهی این درد تا 6 سال نیز گزارش شده است)) و این ماهیان توانایی جایگزینی این خار سمی را نیز دارنند
این ماهی را میتوان با آروانا ولجن خوار((در مورد لجن خوارهاplecos بخاطر اینکه میتوانند موکوس یا لعاب پوششی و پوستی این ماهیان را بمکنند نگاهداری آنها با سفره ماهی آب شیرین توصیه نمیشود)) و حتی گاهی موارد با دیسکس و انجل ماهیان نیز نگهداری نمود اما بهترین جفت تانکی آنها ماهیانی که در کف شنا نمیکنند میباشنند

نر و ماده این ماهیان با توجه به شکل باله تهتانی و اندام جفتگیری نرها clasperبه آسانی از هم تشخیص داده میشود.

منبع



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد


الف : لاك پشت هاي آب شور(turtles) :
این لاک پشت ها در آب های شور زندگی کرده و در ایران نگهداری از آن ها در تراریوم معمول نمی باشد. آن ها به مرور به اندازه های بزرگی می رسند و این یکی از مشکلات نگهداری آن هاست.
لاك پشت هاي آب شور ايران :لاك پشت سرخ(Caretta caretta) با اندازه کاسه سنگ 150 سانتی متر، لاك پشت سبز(Chelonia mydas) با اندازه کاسه سنگ 110 سانتی متر، لاك پشت عقابي(Eretmochelys imbricata) با اندازه کاسه سنگ 75 سانتی متر، لاك پشت چرمي(Deemochelys coriacea) با اندازه کاسه سنگ 180 سانتی متر.

ب : لاك پشت هاي آب شيرين(trrapins) :
این لاک پشت ها در آب های شیرین مثل آب برکه ها و نهرهای با جریان کند زندگی می کنند و معمولا برای آفتاب گرفتن و استراحت به خشکی می آیند. تقریبا تمامی گونه هایی که در ایران در آکواریوم فروشی ها ارائه می شوند ، متعلق به این دسته هستند.
لاك پشت هاي آب شيرين ايران : لاك پشت بركه اي اروپايي(Emys orbicularis) ، لاك پشت بركه اي خزري (Mauremys caspica) ، لاك پشت فراتي(Rafetus euphraticus).

ج : لاك پشت هاي خاكي(زميني)(tortois) :
این لاک پشت ها در خشکی زندگی می کنند و نگهداری از آن ها در تراریوم های بدون آب و یا در باغچه ها(البته با قرار دادن ظرف آب) میسر است.
لاك پشت هاي زميني ايران : لاك پشت مهميز دار(Testudo graeca) ، لاك پشت آسيايي(Testudo horsfieldii).

-------------------------------------------------------------------------

نمونه هایی ار لاک پشت ها که در ایران در آکواریوم فروشی ها می توان پیدا کرد عبارتند از:

الف :لاك پشت گوش قرمز (Trachemys Scripta Elegans)(RED-EARED SLIDER or RED-CHEEKED SLIDER):
تاريخچه : لاك پشت گوش قرمز قبلا جزئي از جنس Pseudemusيا Chrysemysطبقه بندي مي شد. اين جانور ، بيشترين فروش در بين حيوانات تراريومي را داشت تا زماني كه در سال 1998 تجارت متوقف شد. ماده ها در آمريكا از طبيعت گرفته مي شدند تا تخم بگذارند و لاك پشت هاي تازه از تخم درآمده خيلي زود بعد از بيرون آمدن از تخم با معده خالي صادر مي شدند و اغلب تا 3 ماه هيچ چيز براي خودن نداشتند. حيواناتي كه معدشان پر باشد ، مدفوعشان بايد تميز شود.
اين مخلوقات كوچك به ارزاني در ظرفي كوچك با يك درخت كوچك نخل به مردمي بدون آگاهي فروخته مي شد. ظزوف كوچك به هيچ سيستم تصفيه و گرمايي مجهز نبودند. آن ظروف خانه اي بسيار كوچك براي اين حيوانات كوچك فعال بود. بيشتر آن ها طي چند ماه مي مردند و آن هايي كه بيشتر زنده مي ماندند به يك سازمان حافاظت حيوانات داده مي شد يا به يك بركه محلي يا گودال آب انداخته مي شدند. در آنجا آن ها به يك تهديد طبيعي تبديل مي شدند يا در سرما مي مردند. در كشورهايي كه لاك پشت آب شيرين اروپايي هنوز بومي(ساكن) مي باشد ، لاك پشت گوش قرمز يك رقيب سرسخت براي آن خواهد بود.
صفات ظاهری: رنگ اصلي سبز با لكه ها و راه هاي سياه بوده و لكه هاي قرمز پر رنگ روي گوش ها وجود دارند. زير لاك زرد بوده و لكه هاي سياه دارد. طول ماده ها تا 300 ميلي متر(12 اينچ) و نرها 200 ميلي متر(8 اينچ) مي باشد.
محل زیست طبیعی: لاك پشت گوش قرمز در بركه ها و رودهاي با جريان آرام و پوشش گياهي غني در آمريكا ساكن است.

ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد


لاکپشت رایج آکوآریومی ، با نام عمومی خزنده گوش قرمز یا Red eared slider یکی از رایج ترین و معمولی ترین خزندگانیست که به تجارت آکوآریوم وارد شده و همچنین از رایج ترین لاکپشت های در ارتباط با بشر می باشد .

از لحاظ اقتصادی نیز بیشترین هزینه ای که در رابطه با تجارت خزندگان در دنیا صرف می شود به این لاکپشت اختصاص دارد .
همانطور که قبلاً اشاره شد سالانه دست کم 3 تا 4 میلیون عدد از این لاکپشت ها تنها از ایالات متحده آمریکا ( و معمولا از میسوری و یا می سی سی پی ) به سایر نقاط جهان صادر می شود .
زیستگاه اصلی این جاندار در نقشه زیر مشخص شده است:



نام گوش قرمز به علت نوار قرمز رنگی که در کنار چشم آن وجود به این لاکپشت داده شده و واژه خزنده یا Slider به علت این است که این لاکپشت زمانی که در بیرون از آب و روی تخته سنگی نشسته است ، برای ورود به آب روی سنگ سر میخورد و به درون آب می رود .



نام علمی این لاکپشت Trachemys scripta می باشد و زیر گونه های گوناگونی دارد . در آینده در مورد سیستماتیک و خصوصیات آن بیشتر خواهم نوشت همچنین در مورد روش تکثیر و تولید مثلش که به زودی در همین تاپیک قرار میدم.


ادامه مطلب...
بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد

نام علمی این ماهی Phractocephalushemioliopterus هست و از خانواده Pimelodidaeبه شمار میاد . این نوع گربه ماهی جزو زیباترین گربه ماهی های آکواریومه و بومی آمریکای جنوبی و رودخانه های برزیل و آمازون و در اغلب نواحی آمریکای جنوبی گسترده شده . سطح زیر شکم زرد لیمویی هست و پشت ماهی سبز یشمی و لجنی و دارای خالهایسیاه و برجسته روی پشت و دمی دو شاخه و بزرگ و بدنی پهن . سبیلهای دراز و باریکی از دور دهانش خارج شده و دهان بر خلاف انواع دیگه در جلو قرار داره . این ماهی شدیدن مهاجمه و جزو ماهی های گوشتخوار به حساب میاد و باید با ماهی های گوشتخوار نگهداری بشه . بهتره آب کمی اسیدی باشه . pH مورد نیاز 5.5 - 6.8 و dH آب 9 - 10 رو میپسنده . بهتره از فیلترهای بیرونی استفاده کنین و همچنین بخاری های روکش دار یا نشکن . چون این ماهی ها خودشونو به بخاری میکوبن و امکان شکستن بخاری وجود داره . رد تیل از ماهی های زنده ریز و ماهی کیلکا و کرم خونی و دل و اسفناج و میگو و حتا میوه ها تغذیه میکنه . در طبیعت این ماهی عامل پراکنده ساختن تخم گیاهان به شمار میاد . . آب گرم 26 تا 28 درجه رو میپسنده و دکور آکواریوم بصورت صخره ای با ریگ های درشت و فضای کافی برای شنا . رشد سریعی داره و خیلی زود بزرگ میشه و در محیط آکواریوم تا یک متر هم رشد میکنه ولی در طبیعت گاه تا 3 متر هم دیده شده با وزنی در حدود 200 کیلو گرم . خوبه از قبل پیش بینی جای اون رو بکنید چون رشد این ماهی خیلی سریعه و به جای وسیعی نیاز داره . جزو ماهی های مقاوم هست.

منبع



بهداشت آبزیان
ارسال در تاريخ شنبه 11 مهر1388 توسط محمد رسولی نژاد